Schietintroduktiemiddag bij een schietvereniging 3 maart 2001

Om 11.30 uur was het verzamelen bij mijn ouders in Vianen. Ik arriveerde om 11.20 uur, terwijl de twee nieuwe leden al met de koffie begonnen waren. Mijn moeder had goed voor ze gezorgd. De rest kwam binnen en daarna gingen we richting Tiel waar we met koffie, thee en een plak cake ontvangen werden bij de plaatselijke schietclub. We kregen eerst een uitleg over de werking van de wapens, een samenvatting van de goede strenge regels die op een schietbaan gelden en de indeling van de middag werd bekend gemaakt. De 25 deelnemers werden verdeeld over 3 vrouwengroepen en 2 mannengroepen.

Het eerste onderdeel was pistool schieten. Er werd een matje onder het lichaam gelegd, waar de ellebogen op gezet moesten worden. Vanuit een lighouding werd een schietkaart op 50 meter afstand geraakt. De lighouding was zeer ongemakkelijk. In het begin ging het niet zo geweldig. Ik had maar een paar kogelgaten in het witte gedeelte van de kaart. De anderen waren onvindbaar. Na een hele tijd was iedereen in de groep een keertje geweest

We moesten gelijk verder met geweer schieten (klein kaliber). Ook deze oefenkaart was niet super. Hierna ging ik gelijk voor de wedstrijdkaart en die was gelukkig een stuk beter. Esmť had de voltreffer van de middag. De kaart eraf. Helaas leverde haar dit geen punten op.

Op de schietbaan was het ontzettend koud door de grote afzuiginstallatie. Het werd weer tijd voor de openhaard in het restaurant. Na twee koppen warme chocolademelk ging ik weer het pistool schieten. Nu moest er weer gescoord worden en dit lukte.

Vervolgens konden we nog groot kaliber wapens uitproberen onder streng toezicht. Een clock, magnum, Engels pistool uit de eerste wereld oorlog. Je kon het niet zo gek bedenken. Er was van alles aanwezig. Het ene wapen maakte nog meer lawaai dan de ander. Sommige mensen probeerden echt van alles. Het groot kaliber telde niet mee voor de wedstrijd.

Na afloop werd de winnares onder de dames bekend gemaakt. Tot mijn grote verrassing was ik het. Echt ongelofelijk! Bij de mannen had John gewonnen. Hij had een fles bier gewonnen en ik een fles wijn. Helaas zijn wij niet van die drinkers dus de flessen omruilen is geen goede optie.

De dag hebben we beŽindigd met een etentje in de pizzeria. Met de routebeschrijving in de hand waren wij de kopauto. De volgauto's werden eerst de verkeerde kant opgestuurd en vervolgens tegen het verkeer in geleid. Na alle avonturen kwam ik op de parkeerplaats erachter dat ik mijn mobieltje nog had laten liggen bij de schietvereniging. Het eten was een gezellige en leuke afsluiting van een zeer geslaagd dagje.

Dorris


Naar verhalen overzicht