Kijkje achter de schermen in Diergaarde Blijdorp 11 mei 2002

Volgens het mailtje van Marjolein, die dit uitje had georganiseerd, "moesten" we om 10:30 uur verzamelen bij de ingang aan de Oceanium-zijde van Diergaarde Blijdorp te Rotterdam. Toen ik eenmaal aangekomen was, werd ik (Martin) vriendelijk onthaald door Fred, Dorris en Hennie. In totaal zouden we met z'n elven zijn. Maar na tien minuten wachten vroegen we ons af waar René was, omdat hij altijd op tijd komt. Na een telefoontje was het duidelijk dat René samen met Corné en Adriënne in een restaurantje van Diergaarde Blijdorp aan de koffie zat.

Wij gingen onmiddellijk een kaartje kopen en snel naar binnen om "rustig" ... of nee toch "snel" een kopje koffie drinken, want de rest (Marjolein, Susan, Carel en Annouck) kwam er ook al aan en we moesten op tijd zijn voor de rondleiding. Deze bleek aan de andere kant van de dierentuin te zijn, zodat we met z'n allen stevig moesten doorlopen. René nam al snel de leiding over van Marjolein door in grote stevige pas voorop te lopen naar de andere ingang. Het regende een heel klein beetje, maar voor Dorris was dit een reden om haar kleine paraplu te gebruiken, klein maar groot genoeg voor twee aldus Fred.

Tijdens de rondleiding kregen we bij ieder dier een leuk verhaal te horen, hetgeen een dierentuin heel interessant maakt. Noorse Wolven eten dode kippen en huilen 's avonds als ze sirenes horen. Sommigen vonden het erg indrukwekkend dat de leeuwen jawel 40 keer per dag seks hebben, alleen lag hij er nu wat suf bij. Daarentegen leeft de tijger meer op zichzelf. Een grote Lapland uil zat in een relatief kleine kooi en kan zijn kop 245 graden draaien, doordat hij niet zijn ogen in de oogkassen kan ronddraaien.

De flamingo's kunnen niet altijd het evenwicht bewaren tijdens de dagelijkse bezigheden, doordat gedeeltes van de vleugels zijn afgeknipt om te voorkomen dat ze kunnen wegvliegen.

Het leuke aan de rondleiding was vooral dat we ook een kijkje achter de schermen mochten nemen. Bij het olifantenverblijf zagen we een grote schedel van een olifant en werd verteld dat ze zo'n 60.000 spieren in hun slurf hebben en gratis brood, rode appels en worteltjes eten van de Albert Hein.
We zagen in een binnenverblijf nog een neushoorn zonder hoorn, want die was uit verveling afgesleten. Vervolgens gingen we naar de operatiekamer van de dierenarts. Deze stond vol met oude apparatuur uit ziekenhuizen. Het was leuk om te zien hoe inventief de technische dienst was met het aanpassen van de apparatuur. Dit ging van mondkapjes voor vogels tot beademingsapparatuur voor olifanten en een opengesneden PVC buisconstructie die een vis onder stromend water nat moest houden tijdens de operatie. Bij de verschillende röntgenfoto's bleek dat het soms best moeilijk is om te zien van welk dier de foto is.

Na zo veel informatie krijg je honger en gingen we snacken in het restaurant. Na de lunch zijn we op eigen gelegenheid langs enkele dieren gelopen. Het was erg leuk om te zien hoe de speelse zeehonden gevoerd werden. Vervolgens zijn we door het Oceanium gelopen. Altijd weer indrukwekkend om door de tunnel te lopen waar vissen, schildpadden en andere zeedieren boven en naast je zwemmen. We kwamen helaas tot de conclusie dat het koraal nep was, maar ontzettend goed nagemaakt. 

Aan het einde van de middag, was het weer tijd voor een terrasje of je eigen weg te gaan, want het was tenslotte ook moederdag. Het is in ieder geval een gezellige en geslaagde dag geweest.

Martin H.


Naar verhalen overzicht