Omroepmuseum Hilversum 5 oktober 2002

Bij het Omroepmuseum stonden we met de groep in een grote rij bij de kassa, doordat iedereen net als ik de vereiste € 3,47 niet contant bij zich had. Staande in de rij kon ik een babbeltje maken met (lijkende) de broer van Lex Goudsmit, die een enthousiast medewerker van het museum bleek te zijn.

Een introductiefilm gaf ons een idee van de vele bezigheden van het NOB. Van een complete houtwerkplaats of 16 orkesten tot diverse opnamestudio's. Voor zowel muziek als bijvoorbeeld het filmen van een soap, het is allemaal te vinden bij het NOB.

Na enig ronddolen kregen wij een compilatie van kinderprogramma's uit de jaren '70 tot 1986 te zien. Wie kent er niet vrijbuiter Swiebertje, de spannende serie Q en Q en het broodje poep van Ome Willem? Bij de intro van Bassie en Adriaan vormde zich spontaan het F4F-huiskoor en werd er luidkeels ingezet!

Daarna spurtte de groep uiteen om iets van zijn of haar gading te bekijken en te beluisteren. Nu, ik spoedde mij met een flinke groep naar de afdeling televisiefragmenten, waar je diverse genre klassieke en veelal bekende fragmenten kon bekijken. Ik had snel de afdeling spraakmakende uitzendingen gevonden en kon kort daarna de eerste blote vrouw op de Nederlandse televisie, Phil Bloom uit 1967, aanschouwen. En over humor valt te twisten, maar spraakmakend was de kerstshow van 1974 met de uitbundig vomerende Sjef van Oekel toch zeker. Maar ook andere historische momenten van de tv-wereld, zoals 'Open het Dorp', Willem Ruis, Pisa, RUR en de Friese Elfstedentochten zag ik F4F-ers met kinderoogjes aanschouwen.

Eenmaal mijzelf los getrokken van beelden die weemoed doen hoogvieren, begaf ik mij naar een heuse reportagewagen en werd ik gefilmd door authentieke camera's. Gekomen bij de autocue, bleek ook een gastlid de stoute schoenen te hebben aangetrokken. Met de nodige tussenlachjes werd op vrolijke toon als verslaggeefster het nieuws verspreid.

Er is een complete studio uit 1956 te vinden, een radiowinkel uit hetzelfde tijdperk, een radio hoofd controle kamer, en nog veel meer, waaronder een museum van oude apparatuur. Met een herkennende snik zag ik als hifi-liefhebber warempel twee apparaten die ik ook in mijn bezit heb.

Overigens bleek de 'Lex Goudsmit' medewerker een echte hobbyist te zijn, en tja, dan heb je heel wat gespreksvoer. Uiteindelijk werd ik dan ook door een bezorgde René meegetrokken om in 'De Lamme Goedsack' voor de inwendige mens te zorgen. Het tafelen is goed bevallen en heelhuids bekomen heb ik daarna nog met enige diehards in het café 'Felix II' de dag vrolijk afgesloten.

Kortom, een geslaagde dag. Er is een hoop gezien en beluisterd, maar zeker ook veel gelachen en gebabbeld over serieuze zaken en over nutteloze zaken. In één woord: het was Hollands gezellig!

Fred


Naar verhalen overzicht