Beachvolleybal in Aalsmeer 31 augustus 2003

Het was weer tijd voor een sportieve bijeenkomst en dit keer werd het een spelletje met een bal en een net: volleyballen. Eerst was het de bedoeling om lekker in de buitenlucht te ballen, maar ja we zitten nu eenmaal in Nederland en dus werkte het weer niet mee. Gelukkig had de organisatie daar ook al rekening mee gehouden en hadden ze een noodplan. Namelijk overdekt ballen in een grote zandbak in Aalsmeer.

Om 15.00 uur zouden we daar verzamelen, maar door de regen stond er een enorme file op de A2. Het werd dus ietsje later. In plaats van 15.00 uur werd het voor mij 15.30 uur. Het was samen georganiseerd met een andere vereniging en die kwamen met z'n tweeŽn helemaal uit Eindhoven. Die hadden helemaal een uitgebreide testrit achter de rug. Uiteindelijk waren er genoeg mensen om twee teams te vormen.

Nadat we gewend waren aan het koude zand tussen onze tenen, konden we beginnen. Nu kan ik jullie vertellen dat er nog genoeg talent rondloopt in ons cluppie, want we wisten allemaal wat de bedoeling was van het spelletje. Dat de motorische vaardigheden nog niet bij iedereen aanwezig waren, is slechts een detail en mocht de pret niet drukken (integendeel). Prachtige snoekduiken schitterende smashes en uitgekiende opslagen. Toevallig of expres: ik heb ze gezien.

Na de pauze werd er een 'serieus' partijtje gespeeld. Beide teams waren aan elkaar gewaagd, zodat het spannend bleef. Het publiek stond op de banken, spreekwoordelijk dan. Ze maakten foto's, maar die zijn helaas mislukt. Om ongeveer 16.15 uur konden we gaan douchen. Ik heb geen hekel aan zand, maar op sommige plekken is het toch wel erg vervelend.

Zo'n middagje sporten is bijzonder goed voor de eetlust en zelfs daar had de organisatie (lees: Conny en Kees) aan gedacht. Helaas hadden ze zelf niet gekookt maar wel een goed alternatief geregeld. Namelijk het restaurant in het beachbalcomplex zelf. We hadden een keuze uit 2 hoofdgerechten, wat het bestellen wel zo eenvoudig maakte. Het was zelfs zo lekker dat er nog geprobeerd werd om de kok te versieren. Uiteindelijk koos hij toch voor zijn potten en pannen.

Maar zoals altijd is er een tijd van komen en een tijd van gaan. Nadat er van iedereen afscheid was genomen, konden we moe maar voldaan naar huis gaan. Alweer een prima georganiseerde activiteit.

Martin Ha.


Naar verhalen overzicht