Rondleiding Archeon 27 juni 2004

Op zondag 27 juni was het zover. Op de rit trof in Frits, die ook een beetje de weg kwijt was op de verouderde route (oud Romeinse tijd, red. Archeon). Aldus tezamen aangekomen liepen wij pardoes de winkel in, voorbij de kassa.

Buiten op de andere deelnemers gewacht, en weldra was het stel compleet. We begonnen (na een plaspauze) aan een rondleiding. Een aardige jongedame bleek naast rondleidster ook met de gehele familie bij Archeon te werken. We gingen eerst naar de vissershut, waar een vuurtjes opstond, doch geen schoorsteen aanwezig was.
Nu, dat bleek snel waarom. Daar waar in deze tijd een broodje haring € 2,65 kost, was vroeger de visser arm. Vis werd gerookt en werd daardoor verworven tot een hard rokerig stuk vlees. Omdat weinig mensen de vis wilden eten, werd er door de kerk een visdag geregeld, waarbij iedereen vis moest eten. De schoorsteen in het huis was te duur.

Het huis ernaast was van de imker. Nu bleek het imkervrouwtje een originele te zijn met echte bijen en honing.
Wist je dat echte honing erg goed is tegen brandwonden en andere wonden? Wel de echte, dat betekent zonder het hoge verhitten van de supermarkt honing. Ehhhh, nog een wist-je-dat: bijen spugen en slikken de nectar net zo lang totdat het honing wordt.

We gingen door naar de pottenkoopman. Dit was een rijk iemand, ‘steen’-rijk zelfs. Bakstenen waren in die tijd erg duur. Als iemand drie schoorstenen had, was dit net een soort uiting van rijkdom als nu bijvoorbeeld een flinke Mercedes.

De smid wist te vertellen dat hij alles behalve hoefijzers en wapentuig maakte. Geen wapentuig in ieder geval wat ‘over de schreef’ ging. De schreef was een mes dat bij de voordeur hing. De smid mocht geen grotere maken dan deze, en ook bezoekers aan de stad mochten wapens ‘over de schreef’ niet meebrengen.

Buiten was de bakker bezig de oven ‘op te rakelen’. Dat betekende dat de houtjes zo werden verplaatst dat ook een ander deel van de oven goed verhit werd. Brood werd van zuurdesem deeg (zonder gist) gemaakt (ook nog te koop in reformwinkels). Overigens kwam het hout en het deeg nooit bij elkaar. De oven werd opgewarmd, het hout er uit gehaald, daarna het deeg erin.
 

Bij de barbier/chirurgijn was ik aan de beurt. Ik vertelde dat ik best geschoren wilde worden, maar voor ik het wist zat ik op de stoel voor een echte aderlating. De barbier vertelde ons dat de 1e president van Amerika gestorven is door teveel aderlatingen (de president wilde dit zelf). Ik mocht mij arm opstropen, en… aaaa…. het bloed stroomde in het ondergelegen potje.

Na de uitgebreide rondleiding was het tijd voor een heus gladiatoren gevecht in de arena. Geschreeuw, gekletter van wapens en bloed. De Cesar die het begeleide, had wat te veel in het glaasje gekeken en zorgde voor de vrolijke noot.

Bij de prijs was een hoofdgerecht inbegrepen, dat we lekker knus aan een houten tafeltje opgegeten hebben. Ik heb daarna met Marcel en Martin-3 nog een wandeling gemaakt langs en in de huizen die we nog niet hadden gezien.

Wist-je-dat-jes:

Al met al enorm interessant. Hier ga je weer naar huis met een schat aan verbazingwekkende weetjes. Wat mij opviel is dat de werknemers van Archeon ook vriendelijk en welwillend waren. Top dag!

Fred


Naar verhalen overzicht