Autopuzzeltocht 24 april 2004

In huize “Leereveld” in Terheyden was het weer een drukte van belang. Een grote groep F4F-ers was bijeen voor de jaarlijkse autopuzzeltocht. Dit keer hadden Rob en Carel in de omgeving Breda en een stukje door België een route voor ons uitgezet. Toen iedereen gearriveerd was stak Rob van wal om ons de spelregels uit te leggen. Daarna werden de equipes gevormd. Het damesteam bestaande uit Sandra, Susan en Deborah stond te trappelen van ongeduld. Ze startten als eerste. Gevolgd door het tweede damesgroepje: Marjolein, Monique en Wilma. Equipe 3 (Henny, Erica en Conny) ging daarna op weg. Equipe 4, de mannen, Marcel, Kees en Fred reed weg.

Nu was het mijn beurt om samen met Jorkos en Martin Commeren te starten. Voordat we weg mochten rijden maakte Rob nog een foto, en daar gingen we van start. De eerste vraag maakte ons wat huiverig dat we dachten iets over het hoofd te hadden gezien. Maar gelukkig was dit niet zo en gingen we met goede moed verder. Bij de eerste splitsing kwamen we erachter dat Rob vergeten was het formulier over de wegen met kruispunten en splitsingen uit te delen. Maar gelukkig gingen we na rijp beraad de goede kant op.
Martin, de “local” uit de omgeving, vergemakkelijkte ons het beantwoorden van een paar vragen. Alleen de vraag “welk witte dier op 4 poten zie je hier op grote hoogte staan” was door geen enkele equipe goed geraden. We vroegen ons af of dat dier er uberhaupt wel stond. Rob en Carel stuurden een week na de puzzeltocht het bewijs. En ja, het was een witte geit die op een grote paal stond. Tsja, hadden we dan toch niet goed gekeken?

Bij de stopplaats zat het eerste deel erop. De stand was al een beetje veranderd want het bleek dat Erica, Henny en Conny equipe 2 hadden ingehaald. Iedere equipe had verplicht een pauze van 30 minuten. Equipe 6 bestaande uit John, Mariska en Frits zagen we een tijd na ons aankomen. Ze hadden er moeite mee gehad om een en ander te vinden. Na de stop mochten ze verder met het tweede deel van de tocht. Ons mannenteam arriveerde, helaas een uur te laat, op de stopplaats. De tocht was toch moeilijker dan ze hadden verwacht. Het tweede deel, al rijdend door België, en weer terug naar Breda, gaf ook nog de nodige commotie. Op een smal landweggetje kwam ons, geheel onverwacht door de bocht in de weg, een grote trekker tegemoet rijden. Ik slaakte een gil maar kon gelukkig uitwijken. De weg had niet smaller moeten zijn, afijn, de landweggetjes en de leuke boerderijen maakten de tocht wel erg leuk. In het tweede deel zaten wel wat minder vragen maar dat was niet zo erg. Halverwege het tweede deel zijn we bij Mc Donalds even gestopt om de benen te strekken. Na de drinkpauze gingen we weer verder. Om 16.00 uur kwamen op de plaats van bestemming aan. Fred, Kees en Marcel waren net voor ons binnengekomen. Zij hadden een kortere route naar huis gereden. Was het toch te moeilijk voor ze geweest?

Na een drankje maakte Rob de uitslag bekend. Voor twee equipes was het een spannende rit geweest. Ze hadden een gedeelde 2e plaats. De 1e plaats werd glansrijk gewonnen door equipe 3: Chauffeuse Erica met haar bijrijders Conny en Henny. Zij kregen een heuse oorkonde mee naar huis.

Na de uitreiking was het tijd om te gaan eten. Rob had gereserveerd bij een restaurant in Terheyden. Het eten smaakte goed. Om 21.00 uur ging iedereen moe maar tevreden naar huis. Het was een zeer geslaagde dag dankzij de organisators, Carel en Rob, die een zeer leuke puzzeltocht hadden uitgezet. Een hele uitdaging voor een tweetal vrijwilligers om volgend jaar de autopuzzeltocht te organiseren. Wie durft het stokje over te nemen?

Esmé


Naar verhalen overzicht