Mountainbiken 10 juli 2004

Het weer leek de spelbreker te worden. Op de weg naar Brabant toe regende het flink! Gewoon maar doorrijden toch. Ter plaatse aangekomen was het droog, zelfs zonnig weer! Na even kennis gemaakt te hebben met 3 nieuwe leden en wat drinken, gingen we de fietsen halen.

Later stonden we bij elkaar voor het restaurant toen iemand opmerkte dat de achterband van mijn fiets erg zacht was. Ik heb hem bedankt, ben de band gaan vullen, en toen ik terugkwam was iedereen weg…..muchos problemos….
Ik had wat problemen om de groep weer te vinden; ze hadden me nog niet gemist. Carel kwam mij ophalen en toen konden we gaan fietsen. Lang leve de mobiele telefoon!
De route was best wel zwaar, maar wel leuk. Daar gaat het toch om. Erg frustrerend was het dat ik voor mijn gevoel alles gaf, maar vervolgens door onbekende lokale fanatieke-lingen ingehaald werd. Misschien een kwestie van veel ervaring?

Tijdens de route verlangden sommigen al naar een ijsje die zij zichzelf beloofd hadden op het rustpunt halverwege. Maar helaas hadden de laatste 2 van de groep niet gezien dat de rest ging zitten op het terras van het rustpunt en waren gewoon doorgefietst. Erg jammer. Na weer een telefonisch contact (2e keer dus) besloten ze om met z’n tweeën verder te fietsen.
Aangezien de tijd best wel snel ging werd besloten om wat af te snijden over verharde wegen. Omdat iemand in onze groep de weg een beetje kenden daar waren we snel terug bij het beginpunt.
Toen we daar al een kwartier zaten kwamen de verdwaalde 2 schaapjes aan; ze hadden de route afgefietst. Bikkels.
Na het napraten is er een grote groep nog gezamenlijk gaan eten in een ander restaurant.
Voor de rest was het een leuke activiteit, eindelijk weer eens iets waar je je flink in kan uitleven.

Marc


Naar verhalen overzicht