Wandelen met de polderwachter 3 april 2004

12.30 uur. De voortekenen zien er niet al te best uit als ik op het punt sta te vertrekken uit Gouda. De lucht is dreigend. De wind is hard. Onweer in het slechtste geval? In ieder geval een voorbode voor regen… Zucht. Voor de zekerheid dan maar de regenjas mee.

13.15 uur Onderweg naar de polderwachter. Vlakbij het startpunt in Tienhoven kom ik een omleiding tegen. De rechtstreekse weg naar the place to be is afgesloten. Braaf als ik ben, volg ik de gele omleidingsborden. Later hoor ik dat ik ook gewoon rechtdoor had kunnen rijden…

13.30 uur. Een bakfiets en een polsstok voor de deur. Zou onze gastheer er al zijn? Precies op het afgesproken tijdstip stap ik het Olde Regthuys binnen. Veel F4F-ers zijn er al. Ook een paar onbekende gezichten. Zoals dat van gastlid Wilma die voor de eerste keer met een activiteit meegaat. Ook maak ik kennis met, inderdaad, polderwachter Marcel.

14.10 uur. Iedereen hijst zich in de jassen. Dik aankleden, want het is fris met die snijdende maartse wind. Het goede nieuws is: het regent niet. Nog niet, want nog geen tien minuten nadat we vertrokken zijn, begint het alsnog te regenen. Eerst miezer, later wat harder. Bikkels als we zijn, laten we ons niet weerhouden van de beloofde wandeling. De verhalen van onze polderwachter maken veel goed. We leren door zijn ogen kijken naar het landschap om ons heen, de Bethunepolder. Hoe is die polder ontstaan? Waar blijft al het overtollige water? We leren al snel dat Marcel de polderwachter niet van bomen houdt. Nee sterker nog, elke bosschage in het verder weidse polderlandschap wordt door hem verafschuwd.

15.00 uur. Het regent nog steeds. Getverderrie. Ik wil naar binnen en warme chocolademelk drinken! Mét slagroom… Door andere F4F-ers word ik aangemoedigd om het vol te houden. Nu ja, vooruit dan maar.

15.45 uur. Het is droog, ja echt. Ik loop naast Wilma en luister naar haar verhalen over de kinderen van groep acht die ze lesgeeft. Wilma lijkt me een leuke juf. Gastheer Marcel loopt al de hele tocht met een opvallend lange polsstok in de hand. Lijkt me nogal zwaar. Maar het is multifunctioneel, volgens Marcel. Wij hebben als opdracht gekregen om op te letten waar hij de stok voor gebruikt. In ieder geval om slootje te springen, zo is onze verwachting. Dat is ook het idee van de vrouw die langs ons rijdt en prompt de auto in de berm parkeert. Of we gaan springen, is haar vraag. Helaas moet Marcel de hoopvolle kindersnoetjes die we achter de autoruiten zien, teleurstellen. De sloten zijn hier op deze plek niet geschikt om over te springen. De auto rijdt verder. Ook wij sjouwen verder.

16.00 uur. De zon breekt door. Kunnen we toch nog bruin worden?

16.05 uur. “Ja”, zegt Marcel. “Hier kan het wel. Wie durft?” Het gaat om het polsstokspringen. Sportief als ze is, waagt Dorris de sprong. Gaat hartstikke goed. Ook John gaat de sloot over. En weer terug. Geen slechte score, twee springers zo beweert Marcel.

16.40 uur. Terug in het Olde Regthuys. Tijd voor een pannenkoek!

Janine


Naar verhalen overzicht