Waterskiën 18 september 2004

Het gebeurt me niet zo vaak dat ik het in een keer kan vinden volgens de routebeschrijving ! Maar deze dag wel ! Zou het een goed voorteken zijn ? Nadat iedereen langzaam binnendruppelde in het restaurant van de waterskischool, kregen we samen met nog een andere groep een duidelijke uitleg over wat ons te wachten stond, met wat wel en niet doen. Wat ook voor de duidelijkheid wel handig is om te weten: het is een vast parcours, dus niet achter een boot aan. Op een gedeelte van een plas hebben ze vier palen neergezet en een kabelbaan er tussen gespannen. Als je dus valt, mag je gewoon naar de kant gaan zwemmen, en je wordt dus niet opgehaald. Val je een eind weg van de kant, tja, dan kun je een flink stuk zwemmen (Hennie dus)! Na een fijn surfpak van de school aangedaan te hebben, gingen we naar de steiger waar het allemaal moest gaan gebeuren.

Mijn eerste poging was van erg korte duur: ongeveer drie meter. Gelukkig was ik weer snel terug zal ik maar zeggen…De tweede keer ging het perfect: twee volle ronden waarmee ik denk ik gelijk het record had van onze groep die middag ! WOW. De derde keer had ik één ronde en moest ik me laten vallen omdat er iemand in het water lag op het parcours. Toen vond ik het mooi geweest: het was goed gegaan en kon waarschijnlijk niet beter ! Ik vind wel dat ik, omdat ik wat wintersportervaring heb, toch wat voordeel had met bochten maken.

Met de meeste anderen ging het later ook wel beter, en zelfs volle rondes werden gehaald. Ons nieuwe gastlid Marie-José was erg enthousiast en een goede aanwinst op onze groep. Het bleek ook erg verstandig te zijn om de hoeken tussen de pions te skiën zoals werd verteld bij de uitleg…. Want als je dat niet deed, viel je eerst bijna stil bij een hoek en werd je erna bijna gelanceerd en was het bijna onmogelijk om te blijven staan.

Nadat het afgelopen was, gingen we nog wat drinken en werden er erg veel broodjes kroket besteld… Het was nog erg vroeg die middag – rond half drie – en na het eten heb ik met Hennie en Carel nog drie rondes gebowld bij een bowlingbaan 100 meter verderop. Was ook erg leuk !

Het was een leuke activiteit en zeker weer eens wat anders. Iets waarbij nog wat lef nodig is. Goed idee !

Marc


Naar verhalen overzicht