Tussendoor-activiteit: weekendje Ardennen  9 t/m 11 september 2005

Hennie had een aantal mensen uitgenodigd voor een weekendje Stavelot in de Belgische Ardennen. Hij stelde o.a. voor om te gaan abseilen en mountainbiken. Het is een gebied wat ik al heel lang op mijn verlanglijstje had staan en dat gecombineerd met sportieve activiteiten en nog met een gezellige groep F4F-ers ook: die beslissing was dus snel gemaakt!

Dag 1: vrijdag
Bij aankomst hebben we als eerste de locatie bekeken. Een ruime keuken en woonkamer met tv en een lange eettafel waaraan wij allen konden zitten. Zelfs een tuin met speelattributen en vooral van belang, een barbecue. Er waren een aantal één- en tweepersoonsslaapkamers (één vierpersoon, toch Conny, Herma, Marc en Hennie?) en dat hebben de overigen geweten. Twee badkamers en twee aparte toiletten. Kortom: een goede keus. Na een warm drankje en binnenkomst van bijna iedereen zijn de dames begonnen aan de maaltijd. Conny had een Hollands recept meegenomen. De tafels waren sfeervol met kaarsjes en vakkundig met vrolijke servetten aangekleed. De mannen konden aanschuiven (het was weer als vanouds met de F4F-weekendjes!).

Vervolgens hebben we een wandeling gemaakt. Bij terugkomst een kopje koffie en toen begon het pas echt spannend te worden: we hadden namelijk een artieste onder ons: Judy. Zij had haar gitaar meegenomen en complete boekjes met de teksten van haar repertoire. Onder het genot van chips en een drankje hebben we de avond snel voorbij laten gaan: gezellig met elkaar liedjes in koor gezongen tot in de late uurtjes. Na alles opgeruimd te hebben zijn we gaan slapen. Dat duurde even, want niet in alle kamers bleek de feeststemming voorbij.

Dag 2: zaterdag
De volgende ochtend was het vroeg op, want de abseilers onder ons moesten al vroeg in actie komen. Het was geweldig zonnig weer. We hebben ontbeten en het dagprogramma besproken. De niet-abseilers, waaronder mijzelf, hebben aangeboden eerst boodschappen te gaan doen, en vervolgens de watervallen van Coo te gaan bekijken. Vervolgens zouden we de abseilers gaan bewonderen.
De watervallen van Coo waren prachtig. Carel, Marjolein, Monique en ik hebben dat dan ook op foto vastgelegd.

Het grote avontuur: abseilen
Als eerste kregen we een uitleg tegelijkertijd met een andere groep wat er toch allemaal bij komt kijken. We hezen ons in de touwen en klimgordels en namen afscheid van Herma. Die werd ingedeeld bij de groep stoere mannen en ging als eerste klimmen. Wij begonnen met het abseilen. Eerst een lange klim naar boven en toen dat moment dat je over de richel heen moet stappen en ‘los’ laat. Als je eenmaal over dat moment heen bent, gaat het vanzelf. Gelukkig hadden we handschoenen aan, het ruwe touw voelde je echt wel schuren. Een helm dragen was verplicht, er kon tenslotte van alles naar beneden vallen. En dan heb ik het natuurlijk niet over een te enthousiaste F4F-er.
Na een korte pauze was het tijd om te gaan klimmen. Met z’n tweeën hield je het touw vast en kon het klimmen beginnen. Er waren een aantal ankers die je gebruikte om je omhoog te trekken en op te gaan staan. Ik moest er ook aan geloven. Hennie en Luciën hielden de touwen vast. Ik moest maar even over mijn angst heen komen en begon toch maar met klimmen. Wegens een afwijking naar links kwam ik geen ankers meer tegen. En dan is klimmen toch wel lastig moet ik zeggen. Met wat aanmoedigingen van onderaf heb ik doorgezet en ben verder naar boven geklommen. Een aantal sportievelingen gingen nog voor een 2e ronde abseilen. Op dat moment kwamen Monique I, Carel, Marjolein en Monique II het terrein op lopen. Konden ze nog net zien wat voor bijzondere activiteit ze hadden misgelopen.

Op bezoek in Remouchamps
Na afloop besloten we naar Remouchamps te gaan om gezellig te lunchen. Daar hebben we een hele tijd gezellig gezeten en onze ervaringen van die ochtend gedeeld. Vervolgens polste ik of er geďnteresseerden waren voor de grotten van Remouchamps waren. Samen met Marc, Martin, René en Monique heb ik deze bezocht, wat zeker de moeite waard was: allereerst hebben we een rondleiding gehad en vervolgens hebben we nog een spannende rondvaart in de grotten gemaakt; de woorden van de gids zijn zeker uitgekomen: we hebben regelmatig moeten bukken om te vermijden ons hoofd te stoten. Maar prachtig.

De barbecueavond

Bij terugkomst was het moment aangekomen: de barbecueavond! We hadden alle ingrediënten in huis. Alles werd in werking gezet om een lekkere maaltijd te bereiden: er waren vrijwilligers genoeg. Het duurde even voordat de barbecue brandde, maar Monique is er uiteindelijk in geslaagd. Het eetfestijn kon beginnen. Martin had muziek op de achtergrond aangezet. Met name Luciën heeft zich ingespannen om iedereen van lekker stukjes vlees te voorzien. Nadat de barbecue gedoofd was en iedereen zeer voldaan was de avond al ver gevorderd.
Enkele hielden het erbij en zochten hun slaapkamer op na een dag vol inspanning. De overigen, waaronder ik, hadden nog genoeg energie. Het is namelijk maar een enkel keertje een weekendje weg met Friends 4 Fun. Er werd een spelavond ingezet. Deze hadden we meegenomen, dat we nog iets achter de hand zouden hebben, voor het geval dat het zo’n slecht weer zou zijn. Net alsof het zeven uur ’s avonds was werd o.a. het spel Triviant ingezet. Tenslotte hebben we nog kennis gemaakt met het Big Brother spel. De dag was weer voorbij, naar bed!

Dag 3: zondag
Ik was al redelijk vroeg op en heb de tafel gedekt voor het ontbijt. Voor deze dag stond het mountainbiken op de planning, wat dus letterlijk “in het water viel”. Ik wilde graag dit gebied al lang bezoeken om een aantal bezienswaardigheden te zien. Ik had me dus al georiënteerd in mogelijke bezienswaardigheden in dit gebied en deze vooraf al aan de andere voorgesteld. Naast de watervallen van Coo en grotten van Remouchamps had ik nog iets gevonden, namelijk de abdij van Stavelot. We waren het al snel eens en zijn vervolgens gegaan. Het was Monumentendag dus bij aankomst stond een heel gezelschap in klederdracht ons op te wachten om vervolgens onder begeleiding van muziek in koor te zingen. Er bevonden zich drie musea. De eerste: het Museum van het Circuit Spa-Francorchamps. Een detail: de races, waardoor dit gebied bij velen bekend is, vonden juist dit weekend plaats! Timing Hennie! De overige musea: het Museum van het prinsdom Stavelot-Malmedy en het Guillaume Apollinaire Museum. Vooral het museum van Circuit Spa-Francorchamps vond ik indrukwekkend.

Bij de entree stond een geweldige wagen, waarin ik met Rob, na een verzoek bij de balie, heb geposeerd voor een foto. Deze auto bleek nog niets speciaals te zijn in verhouding tot de auto’s die zich in het museum bevonden: Porche’s en Ferrari’s. Prachtige racewagens uit vroegere tijden en zelfs raceauto’s die men ook terugvindt op het circuit van Francorchamps. Alle informatie betreffende het circuit was er te vinden.
De abdij stond op een mooi terrein: dus de moeite waard voor een groepsfoto. Met de apparatuur van René geen probleem, maar een groepsfoto waarop iedereen stond: iemand moest het toch aanzetten. Hennie nam deze taak op zich. Na drie keer is het gelukt: dit heeft het bewijs geleverd dat Hennie heel hard kan lopen. Bij thuiskomst was het tijd voor de lunch. Aangezien het weekendje ten einde liep zijn alle lekkernijen die nog over waren, en voor de lunch geschikt waren, klaargemaakt en opgegeten. Toen was het echt voorbij. Maar die middag was echter de finale van het circuit van Francorchamps. René had het idee eerder te vertrekken om de massadrukte voor te zijn. Dus zijn wij rond 15.45 uur vertrokken.
Het was weer een weekend zoals ze altijd zijn bij F4F: gezellig en leuk om op terug te kijken. Er zijn enorm veel foto’s gemaakt. Tenslotte: dat Hennie organisatietalenten heeft is wel gebleken! Hennie bedankt.

De reünie

Op 30 oktober was het tijd voor een reünie bij mij thuis. Rond 18.00 uur kwam (bijna) iedereen langs voor een warme hap en kroop iedereen dicht tegen elkaar op mijn hoekbank. De laptop werd aangesloten, de chips kwam op de tafel. Tijd voor een korte PowerPoint presentatie: de leukste foto’s kwamen langs op het scherm. We hebben toen gelijk afgesproken dat we het in 2006 wederom organiseren. Dit keer organiseer ik het weekendje en staat ook tokkelen op het programma.

Monique en Conny (onderdeel Abseilen en reünie)


Naar verhalen overzicht