Clinic Nordic Walking 23 oktober 2005

Op 23 oktober jl. gingen we met een groepje van 13 F4F-ers Nordic Walking doen. Dat waren Dorris, Janine, Annemieke, Deborah, Erica, Sandra, Jorkos, Judy, Susan, Esmé, Vincent (gastdeelnemer), Rixt en ik. Om 13.00 begon de training, gegeven door Frans Jansen, tussen de lange en de korte duinen van Soesterberg. Nordic walking is één van de snelst groeiende buitensporten van Nederland. De sport is in Finland ontstaan, omdat de langlaufers graag ook in de zomer wilden trainen. Door het gebruik van poles (stokken) worden met name rug-, arm- en schouderspieren intensiever gebruikt. Tijdens het wandelen worden deze spieren voortdurend aangespannen en ontspannen.

Hierdoor neemt de belasting op het hart-longsysteem toe, terwijl het wandelen niet fysiek veel zwaarder wordt. Daarnaast ga je door het gebruik van de poles langere passen maken, wat de been- en bilspieren weer optimaal traint. Aan het begin van de introductieles mochten we zelf een stukje lopen met een eigen fantasie over het gebruik van de stokken. De meeste van ons gebruiken de poles als echte wandelstokken. Wat overigens niet echt lekker loopt. Anderen zijn weer blij wanneer ze überhaupt niet over de poles struikelen. Bij de echte training blijkt dat de poles ten allen tijden achter je heupen moeten blijven. Dit loopt al stukken beter.
Na wat oefeningen met de rechter pole, linker pole en beide poles tegelijk, blijkt dat je vooral niet moet nadenken over je bewegingen. Zodra je zelf gaat bedenken hoe je moet lopen wordt er al snel "telganger" geroepen. Dit betekent dat de rechter pole gelijk met het rechter been naar voren wordt bewogen (of natuurlijk de linker pole gelijk met het linkerbeen). Maar na een uurtje te hebben gelopen had iedereen het ritme goed te pakken.

Zelfs heuvel op, zandbergen door en hardlopen levert geen probleem meer op. Om extra te leren swingen met onze armen worden we nog in groepjes van drie verdeeld en gaan we treintje spelen. In de eerste meters levert dit spektakel natuurlijk wel weer telgangers op, maar al snel liep iedereen, al armen swingend, keurig in de maat. Na een inspannend uurtje volgt, zoals bij iedere sportieve activiteit een cooldown. Een beetje rekken en strekken en we kunnen afscheid nemen van onze instructeur.

Hierna zijn we met zijn allen naar restaurant het Hoogt gereden, waar een gezellige, sportieve middag werd afgesloten onder het genot van een drankje.

Monique Koenders
 


Naar verhalen overzicht