Bezoek aan Hellevoetsluis en droogdok Jan Blanken Jansz 2 september 2006

Begin september, een nieuwe agenda met weer nieuwe, verrassende activiteiten. Om te beginnen een bezoek aan het vestingstadje Hellevoetsluis (ruim 40.000 inwoners, gelegen op het Zuidhollandse ‘eiland’ Voorne-Putten). Het betrof een gecombineerde ‘guided tour’. Namelijk een rondgang door het plaatsje (het oude gedeelte uiteraard) en een uitgebreide bezichtiging van het droogdok. 

De weergoden hadden voor redelijke goede condities gezorgd dus we konden lekker buiten verzamelen, vóór het gebouw waarin het VVV gevestigd is. Daar kwamen de gidsen ons ophalen.

De tocht begon dan ook in dat VVV-gebouw. Aan de hand van plakkaten en maquettes werd met name de historie van het plaatsje verteld. Om een lang verhaal kort te maken even wat willekeurige begrippen die kenmerkend zijn voor het verleden van Hellevoetsluis: polder Nieuw-Helvoet (je raadde het al), vestingstad, oorlogshaven, reparatiewerf, Marine, Napoleon, Spanjaarden, Hellevoetsluis is ooit een soort Hoek van Holland geweest, Willem III, Tromp, De Ruyter, Piet Hein, Jan Blanken. Het verhaal dat de gids vertelde krijg ik natuurlijk nooit gereproduceerd, maar duidelijk werd dat Hellevoetsluis een unieke plaats is/was. Heden ten dagen levert het toerisme natuurlijk de belangrijkste economische bijdrage en presenteert de gemeente zich als vooraanstaand watersportcentrum.

Al wandelend binnen de vesting kwamen we o.a. langs de sluis, langs Fort Haerlem waar de scouting ook in gevestigd is, langs molen ‘De Hoop’ en over de vestingwal. Uiteindelijk kwamen we uit bij het droogdok ‘Jan Blanken’. Hier kregen we eerst videopresentaties te zien over het hoe en waarom van dit unieke droogdok, vernoemd naar zijn ontwerper. Ook hier weer een zeer uitgebreid verhaal (onze gids kon het op een boeiende manier vertellen), maar de essentie is dat het repareren van schepen vroeger de nodige problemen gaf en dat een droogdok (naar Frans voorbeeld) een aanmerkelijke verbetering was. Jan Blanken had een visie en die verwezenlijkte hij. Gelukkig is zijn bouwwerk weer in ere hersteld en worden er zelfs weer schepen onderhouden in het tweedelige droogdok. Dankzij die restauratie-inspanningen konden wij alles nu goed bekijken, ook in/naast/onder het droogdok (lange, donkere gangen…). En dat ook nog zonder nat te worden! Hooguit een emmer die naar beneden kwam zetten (grapje tijdens de rondleiding). 

Na deze cultureel zeer verantwoorde rondleidingen gingen enkele F4F-ers ter plaatse nog dineren. Daarna ging men huiswaarts of nog ‘even’ langs op de verjaardag van ons aller Carel.

Het was weer een geslaagde F4F-activiteit, met dank aan Ismonda voor de organisatie.

Martin


Naar verhalen overzicht