Beleef het echte boerenleven 24 maart 2007

In de ochtend was het nog koud en guur, maar zo tegen 1 uur kwam het zonnetje af en toe om de hoek kijken. Ik besloot op de fiets naar de boerderij toe te gaan. Dat is het voordeel als je zo dichtbij woont!
Na een kwartiertje fietsen kwam ik aan en een groot deel van de groep stond al te wachten. We werden ontvangen in de serre, lekker warm en uitzicht op een aantal schapen (de boer vertelde dat er al lammetjes waren geboren maar die stonden op stal).
Na een introductieverhaaltje (wat hij allemaal heeft aan beesten, het in dienst hebben van een gehandicapte, de rondleidingen die hij allemaal verzorgd, de plannen voor de toekomst) werden we uitgenodigd in de kaasmakerij. Hier wordt nog echte boerenkaas gemaakt. De boer vertelde enthousiast, maar ook erg snel, wat er allemaal komt kijken voor het maken van de kazen. Tot voor kort maakte hij ook zelf yoghurt en karnemelk maar vanwege veranderende regelgeving is hij er mee gestopt omdat het niet meer rendabel is qua kosten en opbrengst.
Daarna vervolgden we onze weg naar een gedeelte van de stal, waar het in eerste instantie rustig was. Maar toen we met zín allen voor de ingang gingen staan, werden we begroet met een hoop gekakel. Het was tijd om ons tussen de 270 kippen te begeven om de eieren te rapen van die dag. Het frappante is dat zodra je weg loopt van de ingang de kippen stil worden maar zodra ze je zien begint het gekakel.

 

Vervolgens was het tijd voor het trekker rijden. Carel ging als eerste op de trekker en de rest ging in de kar er achter zitten. Met horten en stoten vertrokken we richting het weiland. De boer fungeerde als natuurgids en vertelde ons over uilen, kieviten etc. Halverwege werd er gewisseld en was ondergetekende de nieuwe chauffeur. Het is even wennen maar het heeft wel wat op zoín grote trekker. Het laatste stukje ging over een geÔmproviseerde weg en op verzoek van de boer werd het gaspedaal wat dieper ingetrapt! Hoe de mensen in de kar het vonden weet ik niet, maar het ging een beetje met horten en stoten. Door de vaart en het schudden gleed mijn voet elke keer van het gaspedaal.
Maar iedereen is weer veilig aangekomen bij het eindpunt.
Het volgende was de koeienstal waar alle koeien tijdens de winter staan. Ook hier had de boer weer een verhaal doorspekt met humor. En dan het laatste van de middag: het melken van een echte koe (van 12 jaar oud)! Gelukkige was Herma, zij ging als eerste. Helaas lukte het niet zo goed. Carel kreeg nog wel wat uit de uiers.
Op het eindpunt kwamen we terug in de serre en na nog even wat te hebben gedronken, appelsap, perensap en vlierbessensap op natuurlijke basis en de laatste stukjes kaas gesnoept te hebben, ging ieder weer zijn eigen weg (na eerst nog wat inkopen te hebben gedaan in de winkel).

Deborah


Naar verhalen overzicht