KanoŽn in Bunnik 21 juli 2007

21 Juli was het zover, kanoŽn in Bunnik ging vanwege het slechte weer vorig jaar in de herhaling. De weergoden zaten ons mee. Het beloofde een schitterende dag te worden. Dat zou je niet zeggen aan de dagen daarvoor, want toen kwam de regen met bakken naar beneden.
Rond kwart over elf, half twaalf druppelde iedereen binnen. We waren met een redelijke groep, slechts een paar afzeggingen. Allereerst onderling een verdeling van de kanoís gemaakt, ik samen met Susan en ja hoor daar gingen we. Peddels gepakt en op naar de kanoís. Je kon vantevoren al in je kano gaan zitten en daarna werd je het water in ďgelanceerdĒ. Even ploeteren en uitproberen, maar daarna ging het bij iedereen lekker en op weg waren we. Helaas hadden Marjolein en Annouck wat problemen met sturen/peddelen en bleven al gauw wat achter.

 

Op naar de pannenkoeken! We moesten stroomopwaarts, maar het zou ongeveer een uur kanoŽn zijn. Lekker tussen de bomen en in het zonnetje. Annemieke en Herma kwamen onderweg nog bramen tegen en konden het niet laten even te stoppen. Na ruim een uur kanoŽn hadden Susan en ik zoiets van ďkomt dat pannenkoekrestaurant nou nog of hoe zit dat?Ē. We kregen toch wel last in onze armen. Maar gelukkig na vijf minuten zagen we dan toch eindelijk het restaurant. De meeste waren er al. Na ons kwamen Annemieke en Herma en daarna zijn we heerlijk op het terras gaan zitten om wat te drinken en te wachten op de laatste mensen (Marjolein, Annouck en Randy). Na een half uur hadden we toch zoiets van waar blijven ze toch? Randy gebeld, en ja hoor ze waren nog steeds onderweg. Dan toch nog maar even wachten, want we hadden toch wel trek gekregen. Na nog een kwartier gewacht te hebben (we wilden al bijna gaan bestellen) kwamen dan toch de verloren schapen boven water. Annouck en Marjolein waren versleten en kleddernat (je moet het water verplaatsen hoor, niet in de boot scheppen). Het bleek dat ze heel de weg gezigzagd hadden en dus ongeveer twee keer de route hadden afgelegd. Randy was gelukkig achtergebleven en had hun maar geholpen. Annouck en Marjolein hadden een afwijking naar ťťn kant en op den duur was Randy maar in het midden gaan kanoen om ze elke keer een duw terug te geven.

Nu eindelijk iedereen er was, konden we gaan eten. We hebben heerlijk buiten op het terras pannenkoeken gegeten en ondertussen konden we moed verzamelen voor de terugweg. Annouck en Marjolein wilden voor de terugtocht graag met mensen ruilen, want anders zouden ze het niet meer overleven.

Ondertussen was het al half drie geworden, dus moesten we nog gaan opschieten, wilden we op tijd terug zijn (we hadden de boten maar tot half vier en het was toch nog een uurtje peddelen).
Iedereen weer in de kanoís en daar gingen we weer, op weg terug. We gingen nu stroomafwaarts, dus moest het wel wat sneller gaan. Marjolein zat met Jorkos in een kano en had de terugtocht van dír leven, want ze ging nu eens gewoon rechtuit in plaats van zigzaggend. Bij mij gingen er helaas blaren op mijn handen open (toch iets niet goed gedaan) en de terugtocht ging dus iets minder, maar we waren toch redelijk snel weer terug. Sommigen waren onderweg nog even gestopt om bramen te plukken (Ja Annemieke, het was te zien).

Eenmaal terug bij het beginpunt hebben we nog lekker zitten nakletsen op het terras. Van lieverlee ging iedereen weer op het gemakje naar huis.

Het was een geslaagde dag met schitterend weer!

Esther


Naar verhalen overzicht