Naarden Vesting 14 juni 2008

Op zaterdag 14 juni jl stond de activiteit Naarden Vesting op de agenda. Deze activiteit was door mijzelf georganiseerd. Deelnemers waren: Marjolein van M, Arjan, Jos, John en Mariska, Dorris, Erica, Conny, Annemieke, Dorinda, Ron, Ingrid D., ikzelf en 1 gastdeelneemster Annemieke. Deze activiteit was voor Dorris haar eerste activiteit, waar ze aan meedeed, na haar bevalling. Daarom trakteerde ze ons op beschuit met muisjes en frisdrank.

Om 13.00 uur begon de stadswandeling. De gids, de heer Roosendaal, vertelde ons hoe Naarden ontstaan was.

Geschiedenis in een notendop
Naarden is gevestigd in 1350 en is een van de weinige vestingen in Nederland die vrijwel geheel intact is gebleven. Naarden is de enige vesting in Europa met een dubbele gordel van wallen en grachten. De zespuntige stervorm, die de stad vanuit de lucht gezien onthult, is grotendeels ontstaan in de tweede helft van de zeventiende eeuw. Zijn belang en daarmee zijn roerige en vaak gewelddadige geschiedenis, ontleende de stad aan de strategische ligging als grensvesting van het graafschap Holland en later als belangrijk onderdeel van de Hollandse Waterlinie.

De Utrechtse Poort dateert uit 1877. Aan de stadszijde vind je het wapen van de Nederlandse leeuw, het jaartal en de metalen portretmedaillons van koning Willem III en zijn vrouw Sophie. Aan de buitenzijden zie je het stadswapen en de militaire emblemen. Via het gerestaureerde bruggetje loop je de stad uit. Links zie je een bastion Oranje en ook zie je een van de zes ravelijnen die voor de muren tussen de bastions liggen. We lopen weer via de Utrechtse poort de stad in.

In deze straat zien we een wit huis (nr. 35). Dit pand, vormde, samen met de panden ernaast en erachter, van 1810 tot 1850 het militair hospitaal. We lopen verder en gaan via een trappetje rechts omhoog waar we komen bij Bastion Oranje. Hier hebben we een fraai uitzicht. We lopen verder over een smal paadje en komen dan uit bij de voormalige kazerne Oranje (1875). Daarna zien we een straatje met een paar huizen waar vroeger een Joods kerkhof was. Hier zijn huizen op gebouwd. Ik vind het een luguber idee.

We lopen verder en komen bij het Comeniusmuseum. Deze bevindt zich naast het koor van de voormalige Waalse Kerk, waar Jan Amos Comenius, een wereldberoemde Tsjechische theoloog, filosoof en pedagoog die in de zeventiende eeuw uit zijn land werd verbannen, begraven ligt. Naast de kapel het toegangshek tot het voormalige exercitieterrein van de kazerne, nu Comeniushof, met in het midden het borstbeeld van Comenius. In de in 1994 gerestaureerde linkervleugel zijn sporen gevonden van het vijftiende-eeuwse vrouwenklooster. In de noord- en oostvleugel zijn koopappartementen en sociale woningbouw gerealiseerd.

We lopen wat kleine straten in waar vroeger hondenkarren hebben gestaan vlak naast de stoep. Grappig om te horen dat ze vroeger hun waren vervoerden met hondenkarren. Een soort SRV wagen.
We komen bij de Grote of St Vitruskerk. Hier staat het standbeeld van Comenius. Een aantal van ons groepje gaat na de stadswandeling de toren van de kerk, met zijn 235 treden, beklimmen. We treden de kerk binnen en kijken naar de unieke plafondschilderingen.

De gids leidt ons verder naar het Spaanse huis. Boven de ingang van dit pand is een gedenksteen geplaatst die herinnert aan 1 december 1572, de dag dat 400 spaanse musketiers de stad binnendrongen. Honderden burgers werden vermoord en de stad werd in brand gestoken.
Onze wandeling eindigt op de wal waar we uitzicht hebben op de bastions.

Na de stadswandeling gaat een klein groepje de toren beklimmen. De rest van de groep gaat gezellig een kopje koffie en thee drinken, met een broodje, in een brasserie.

 

Om 16.00 uur staan we met een groepje, na even een tijd gezocht te hebben, te wachten op de rondvaartboot. De anderen zijn gaan winkelen of naar huis gegaan. De rondvaartboot arriveert om 16.15 uur en is een klein open bootje (ik had een grote overdekte boot verwacht). Maar goed dat het droog was. We varen door de grachten langs de bastions. De gids geeft ons uitleg over de aanvallen van vroeger etc.

Na de rondvaart sluit Jos zich bij ons groepje aan en gaan we naar het restaurant in Bussum. Het eten is heerlijk. Na het eten gaan we allemaal weer huiswaarts. Het was een leuke dag.

Esmé


Naar verhalen overzicht