Nieuwjaarslunch en bezoek Euromast 6 januari 2008

Het is zondagochtend, tijd voor een middag vol met lekker eten, veel nieuwjaarswensen en goed uitzicht. Ik loop samen met Annemieke richting café restaurant hotel New York in Rotterdam. Dit voormalige hoofdkantoor van de Holland-Amerika Lijn opende haar deuren in het voorjaar van 1993 als hotel. Helaas zie ik weinig kans om goed rond te kijken in het café. We worden verwacht in de rustige, modern ingerichte Tuschinski-zaal voor een uitgebreide nieuwjaarslunch. Na vele nieuwjaarswensen in ontvangst te hebben genomen kon iedereen aan tafel. Na de korte toespraak van de voorzitter waarin werd teruggeblikt op het afgelopen jaar vallen we aan. Met als voorafje heerlijke soep, volgde een uitgebreide broodmaaltijd. Dit is een erg leuk begin van het nieuwe jaar.

Om na al dit eten ook nog een actief onderdeel aan de dag toe te voegen stond er een bezoek aan de Euromast op het programma. Na afscheid te hebben genomen van een aantal personen vertrok de rest te voet richting de Euromast, die we in de verte al konden zien. Je kunt veel dingen doen in de Euromast. Wat dacht je van overnachten, eten en drinken, verstoppertje spelen, vergaderen, winkelen en abseilen?
Maar wij gaan voor het mooie uitzicht over Rotterdam. Bij helder weer kun je trouwens 30 kilometer ver kijken. We zijn in 30 seconden via de lift op het Kraaiennest op 100 meter hoogte. Ondanks mijn hoogtevrees ga ik met de roterende lift naar de 185 meter hoge top van de Euromast. Gelukkig heb ik Marcel in de buurt die ik altijd kan knijpen als het mij te veel wordt.
Met Ron ga ik die middag op zoek naar de geschiedenis van deze 185 meter hoge Euromast. Deze toren is ter gelegenheid van de Floriade in 1960 door architect H.A. Maaskant en aannemer J.P. van Eesteren neergezet in het Park, vlakbij de ingang van de Maastunnel. Weten we dat ook weer!
We verzamelen later die middag in het restaurant om gezamenlijk wat te drinken of iets kleins te eten. Laat die bitterballen maar naar ons toe rollen, toch Hennie?! Samen met Annemieke neem ik afscheid van de groep F4F-ers zodat we op tijd de trein halen. Nu alleen nog even een leuke man ontvoeren die daar zo blij mee is, dat hij mij een keertje uit eten neemt ’s avonds naar deze romantische plek.

Conny


Naar verhalen overzicht