Nederland-Japan of fotospeurtocht door de Jordaan? 19 juni 2010

Zaterdag 19 juni begaf ik me rond 10.30 uur naar het station in Breda, om daar de trein naar Den Bosch te pakken en daar over te stappen naar Amsterdam. Een deel van de Friends 4 Funners had daar om 13.00 uur afgesproken, om een fotospeurtocht door de Jordaan te gaan doen. Of was het nou om naar Nederland-Japan te kijken of allebei misschien?

Toen ik aankwam ontving gastvrouw Debby me heel enthousiast. Na ongeveer een kwartier was iedereen er en konden we gaan starten. Debby die als organisator niet zelf mee zou lopen, maar ons een beetje in de gaten zou houden om te voorkomen, dat we in Japan terecht kwamen, verdeelde ons in drie groepen.

De eerste groep bestond uit Loes (in bezit van fototoestel), Annouck en Susan. Na een kwartiertje mochten wij als tweede groep vertrekken. Onze fotografe was Viola en we namen ook gastdeelneemster Lisette mee (zij woont in Amsterdam, wat erg handig bleek te zijn). Ik mocht ook mee en werd tot wegwijspiet gebombardeerd en dat in juni. Na ons vertrok de derde en laatste groep bestaande uit Jessica, Maaike en Rob.

Wat was nou eigenlijk de bedoeling? We kregen een routebeschrijving die voor een deel uit foto's bestond. Bij bepaalde gebouwen of andere objecten op de foto kregen we dan aanwijzingen hoe de route verder liep. Goed opletten dus! Tussendoor werden vragen gesteld over dingen die we tegenkwamen. Bovendien kregen we een algemene opdrachtenlijst. Hier moesten we een aantal foto's herkennen. Zelf foto&'s maken van: een Amsterdammertje (zo'n paaltje), een eend, een zichtbaar voetbalkijkende en bij voorkeur juichende menigte en we moesten als groep op de foto met toeristen, die er ook als zodanig uitzagen. We kregen een uitgeklede tekst van Johnny Jordaan zijn hit Bij ons in de Jordaan, die we weer compleet moesten maken. En tot slot moesten we een limerick over de Jordaan maken.

Halverwege de route hadden we een korte pauze, waarbij Debby voor enkele versnaperingen gezorgd had. Daarna kregen we het tweede deel van de route met natuurlijk weer nieuwe vragen.
Gelukkig bleef het aantal regenbuitjes tot een minimum beperkt en was de temperatuur prima.

Voor mij was deze manier van een speurtocht lopen geheel nieuw, maar wel erg leuk en ook leerzaam. Ik kende de Jordaan al wel een beetje, maar door deze middag ken ik nu ieder hoekje en gaatje in de Jordaan.

Rond 17.30 uur waren we klaar en verzamelden we ons op het Johnny Jordaanplein. Van daaruit liepen we bijna compleet naar de pizzeria. Hier we hebben nagepraat en lekker gegeten en heeft Debby de uitslag bepaald.

Natuurlijk was onze groep met een voorsprong van 9 punten veruit de beste! Dank je wel Viola en Lisette. Als prijs kregen we een miniatuurnachtwacht met magneet. Rest mij Debby te bedanken voor de perfecte organisatie die ongetwijfeld heel veel tijd gekost zal hebben, maar vast ook erg leuk was om tedoen. Zulke activiteiten mag je vaker organiseren.

Bart


Naar verhalen overzicht