Nieuwjaarsbrunch 9 januari 2010

Als eerste activiteit van het nieuwe jaar stond de nieuwjaarsbrunch op de agenda. Twee jaar geleden was deze activiteit zo gezellig en succesvol dat men de activiteitencommissie had verzocht om dit nogmaals te verzorgen. Destijds was het in Rotterdam, en nu was in Dordrecht een leuke locatie gevonden, namelijk Restaurant Veerhuis. Vanaf deze locatie heb je zicht op een kruispunt van drie vaarwegen. Zodoende is er altijd wat te zien vanachter de hoge glazen ramen van dit historische pand.
Zestien deelnemers hadden zich enthousiast opgegeven. Maar... het was een strenge winter geworden. Wekenlang was Nederland bedekt met sneeuw en ijs, dus was het spannend of deze brunch door zou kunnen gaan vanwege de bereikbaarheid. Daags voor de datum voorspelden ze matige sneeuwval, en het weg- en treinverkeer had al behoorlijk last van besneeuwde wegen en spoorlijnen. Op de ochtend zelf was het uiteindelijk vanuit het zuiden nog best te rijden, als men maar bijtijds vertrok en rustig reed. Als organisator kreeg ik 's ochtends toch een aantal afmeldingen omdat enkele deelnemers meer moeite hadden om te kunnen komen. Een enkeling besloot met de trein te komen en die werd op het station opgehaald.

 

Uiteindelijk waren we met twaalf personen op tijd aanwezig. Maar... het restaurant was gesloten, of nog niet open?! We hadden toch duidelijk een afspraak gemaakt voor deze dag en dit tijdstip? Ook zou vr onze brunch een andere groep mensen daar aan het eten zijn, was gezegd. Het was buiten koud en guur, dus we zochten een beschutte zijde op van het Veerhuis. Over een kwartier zou onze brunch beginnen en er was nog steeds niemand, het pand was donker van binnen, de stoelen stonden nog op de tafels, we zagen door het keukenraam wel een zak croissants liggen. Hmmm... vreemd. Bellen had geen zin, want je hoorde de telefoon binnen rinkelen en er was geen voicemail.
Een tien minuten later hoorden we dat er iemand aangekomen was. Inderdaad, de deur was ontgrendeld en een lieve medewerkster was gekomen. Die verontschuldigde zich, meldde dat de vorige reservering vervallen was vanwege het slechte weer, en ging snel aan de slag om de tafels en stoelen in orde te maken. Warme chocomel en koffie maakten ons ook van binnen weer warm.
Snel daarna kwam een tweede collega en spoedig was de lange tafel gezellig gedekt met een groot aantal brunchgerechten. Het was allemaal prima verzorgd, smaakte goed en met z'n twaalven hebben we op ons gemak anderhalf uur gezeten en het eten en drinken goed laten smaken. Na afloop de treinreiziger weer afgezet op het station en kon iedereen weer met een gevulde maag terug naar huis. En pas later die middag kwamen de sneeuwbuien, gelukkig... Iedereen was weer veilig thuisgekomen en we konden terugkijken op een leuke eerste agenda-activiteit.

Rob


Naar verhalen overzicht