Wandeling rondom de Amersfoortseberg 4 juli 2010

Op een mooie zondagmiddag met een lekkere temperatuur van 26 graden, verzamelden zich een aantal Friends 4 Funners bij pannenkoekenhuis Bergzicht in Woudenberg. Deze keer werd er namelijk eerst geluncht voor er aan de activiteit begonnen werd. Natuurlijk werd er gepraat over het voetbal, maar ook de koetjes en kalfjes kwamen aan bod.

Rond een uur of 1 en nadat de pannenkoeken gezakt waren, maakten we ons klaar voor de wandeling. Er werd al nagedacht om wel of niet de pyramide te beklimmen, want ja 26 graden is niet echt koud en 250 treden is toch wel veel. Eenmaal bij de pyramide aangekomen waagden Loes, Hennie, Esmé, Susan, John, Arjan en Nathalie zich aan de klim. Terwijl Viola beneden bleef om foto's te maken. Na van het uitzicht genoten te hebben, kwam iedereen weer heelhuids naar beneden en brachten we een bezoekje aan het informatie centrum. Hier werd met name informatie verstrekt over de Franse tijd.

Vanaf 1795 was er in ons land een Franse legermacht gelegerd. In 1804 was generaal Marmont commandant van zowel onze (Bataafse) als de Franse troepen. Op de heide tussen Woudenberg en Zeist moeten de troepen samen oefenen en ontstaat er een enorm tentenkamp. Om het enorme leger (ongeveer 18.000 man) te verzorgen worden de burgers ingeschakeld en zo ontstaat het dorpje Austerlitz. De pyramide van Austerlitz werd in 1804 namelijk gebouwd door het Franse leger, als tijdverdrijf. De pyramide is een eerbetoon aan Napoleon Bonaparte. De pyramide werd in 27 dagen gebouwd. De stenen obelisk was oorspronkelijk van hout. In 1806 werd de pyramide door Koning Lodewijk Napoleon vernoemd naar de slag bij Austerlitz. Helaas eist de pyramide zeer veel onderhoud, wat in de loop der tijd niet altijd gebeurd. In 1999 wordt de pyramide en het terrein er omheen gerenoveerd. Het was de bedoeling dat dit in 2004 (200 jarig bestaan) klaar zou zijn, maar ook nu bracht regen weer roet in het eten. Sinds juni 2009 is de pyramide weer geopend.

Na een ijsje gegeten te hebben, begonnen we aan de wandelroute de Franse Put. Dit was een wandelroute van ongeveer 1 uur en een kwartier. Gelukkig lette Arjan tussen al het geklets nog goed op de aangegeven route, want anders hadden we wellicht een aantal keer misgelopen.
Het was heerlijk wandelen, zo in de schaduw in een schitterend stukje natuur. Rond een uur of 5 waren we weer terug bij het pannenkoekenhuis en werd er nog een lekker koel drankje genuttigd, waarna iedereen weer op huis aan ging. Het was een heerlijke middag. Esmé, bedankt voor het organiseren.

Viola


Naar verhalen overzicht