Winterefteling 24 januari 2010

John, Mariska en ik stonden bij de ingang al een tijdje te wachten op Marjolein en de rest. Toen we net tegen elkaar zeiden; ze mogen nu wel komen, wachten duurt altijd lang, bleek Marjolein ook al een tijd op ons te staan wachten bij een kraampje en we hadden elkaar niet zien aankomen.
Even later kwamen Monique, Arjan en Esmé gelukkig ook, zodat we naar binnen konden.
Als eerste zijn we naar de Pandadroom geweest. Het is een 3D informatieve film van het WNF over verschillende werelddelen. Na de film zijn we een bakkie wezen doen want iedereen had wel zin in iets te drinken of meer.
Nu konden we weer met frisse moed er tegen aan. Bij het volk van Laaf hebben we een rondritje gemaakt in een slakken "treintje" waardoor je van bovenaf mooi het Lavendorp kan bekijken.

Voor de nostalgie en op Marjoleins verzoek zijn we naar het Carnaval Festival gegaan. Helaas moesten we bijna overal wachten en hier dus ook. Maar het was toch leuk om dit stukje nostalgie weer te zien.
De niet bang uitgevallen friends onder ons zijn naar Vogel Rok gegaan. Petje af voor Monique en Marjolein, die het heel spannend vond, want ik waag me er niet aan.

Gelukkig ben ik niet de enige die van elk attractie ziek word. Ondertussen hebben Esmé, Mariska en ik een beetje gesnuffeld in een Eftelingwinkeltje. Daarna hebben we met z'n allen geluncht. Sommige kregen een opvallende Efteling/Unoxmuts bij een grote kop soep. Na het eten gingen we naar de Droomvlucht. Vanwege de lange wachtrij zijn Esmé en ik naar het sprookjesbos gegaan. Het werd snel al schemerig en dat maakte het sprookjesbos extra sfeervol. Helaas werd het dus ook nog kouder dan het eerst was. De anderen hebben de Droomvlucht uiteindelijk niet gezien omdat er een storing was opgetreden. Zij zijn uiteindelijk naar de Fata Morgana gegaan.
In de buurt van de bobbaan hebben we een vette hap gehaald. Helaas hebben Esmé en ik erg moeten zoeken en heen en weer moeten bellen om de anderen weer te kunnen vinden. Altijd lastig als je geen kaart hebt en ook niet goed kan kaart lezen.
Moe en koud hebben we snel afscheid genomen omdat velen van ons graag thuis weer bij de kachel wilden zijn!

Loes


Naar verhalen overzicht