Kinderdijk 2 juli 2011

Op zaterdag 2 juli gingen we met 13 F4F’ers en 1 gastdeelnemer naar Kinderdijk. UNESCO heeft het gebied met 19 molens in 1997 op de Werelderfgoedlijst geplaatst. Veel van de molens in Kinderdijk zijn rond het jaar 1750 gebouwd, dus het heeft een flinke geschiedenis. Dit stukje Nederland wilde ik altijd al eens bekijken, maar het kwam er nooit van. Dit was dus een mooie kans!
Het werd een dagje met een fluisterboot, bezoekersmolen, lunch en wandeling. Dit alles o.l.v. Maaike. Het was niet al te warm, maar gelukkig wel droog.
Tijdens de rondvaart vertelde kapitein Thijs e.e.a. over de geschiedenis van de molens en het gebied erom heen. Hij werd hierbij geholpen door zijn kleinzoon (denken we), die voor de koffie en thee zorgde. Er was nog een ander gezelschap op onze boot en die hadden de uitgebreide rondvaart geboekt, met koffie en een appelpunt. Wij konden zelf, op eigen kosten, wat bestellen. Appelpunten… tja, die waren niet voor ons, maar er waren nog wel 2 punten over… Die waren heel snel weg. Lisette en Annouck… die hebben gesmuld! Eén van de molens is in gebruik als bezoekersmolen. Dit was het keerpunt van de rondvaart en konden we er even uit om de molen van binnen te bekijken. Hier kon je zien hoe een molenaar vroeger met zijn gezin woonde.
Na de rondvaart reed er een sliert auto’s naar Grand Café Buena Vista. Een gezellig restaurantje, waar het toch wat lastig bleek voor de bediening, zo’n grote groep. Waren het nu 1, of nee, toch 2 kroketten? Wit of bruin brood? Ach, we hebben lekker gegeten.

Er waren nog wat mensen die hun wandelschoenen in de auto hebben laten liggen, dus stond de rest even te wachten. Mooi een momentje om een magneetje te kopen… Weer één voor de verzameling. Daarna nog deze gezellige foto gemaakt.
De paaaden op, de laaaanen in… Zo liepen we op de dijk, en op de dijk, en op de dijk, op zoek naar het weggetje naar beneden, de polder in, maar helaas; er waren wegwerkzaamheden, dus nog maar een stukje op de dijk, totdat we bij een dorpje kwamen. Niet volgens planning, maar wel leuk om door het dorpje te lopen. Uiteindelijk weer op de goede weg terecht gekomen en met een tussenstop (met snoepjes en overleg over Harry Potter) kwamen we weer bij het Grand Café uit. We hebben nog wat gedronken op het terras en gingen daarna weer naar de auto’s. Nog een extra rondje op het parkeerterrein, nog even zwaaien en dan, met een grote omweg, Susan afgezet bij haar auto, die nog bij de rondvaartboot stond.
Ik vond het een geslaagde dag en kijk er met een voldaan gevoel op terug. Dank je wel, Maaike!

Debby


Naar verhalen overzicht