Dom Under met stadswandeling Utrecht 27 september 2014

Op zaterdagmiddag 27 september verzamelde zich op het Domplein in Utrecht zes Friends4Funners, Debby, Henny, Rob, Jolanda, Janine en Viola. Nadat we allemaal van de schrik bekomen waren dat Henny op de fiets was gekomen gingen we van start met de stadswandeling over vrouwen.
Op het Domplein was de eerste vrouw te bewonderen het Utrechts Vredesbeeld, maar in de volksmond Mien met de ijsco genoemd, wel zo makkelijk te onthouden. Dit beeld is symbool van verzet tijdens WO 2 en Utrechtse vrouwen hadden een groot aandeel in dit verzet. We kwamen langs het woonhuis van de eerste vrouwelijke student ter wereld (zij volgde lezingen vanuit een kast, zodat niemand haar kon zien) en de kosterswoning waar de eerste zangschool voor kinderen werd gesticht door de schrijfster van het lied ‘drie kleine kleutertjes’. De wandeling werd even onderbroken voor het bekijken van een kerk (sorry naam vergeten Pieters of Janskerk??). Wat zeer interessant was. We leerden dat, zoals men heel vroeger ook in de kerk en later in de tuin van de kerk begraven werd, in deze kerk men nu urnen geplaatst worden.
Na het kerkbezoek vervolgde we onze vouwen stadswandeling langs Huize Krakeling waar de Algemene Nederlandse Vrouwenvereniging gevestigd was, het huis van Belle van Zuylen en een beeldje van Anne Frank. Het heerlijke zonnige weer maakte dat we even een pauze inlaste om te genieten van een lekker ijsje getrakteerd door Rob. De tocht ging verder naar het Vredenburg. Hier stond vanaf 1529 een dwangburcht gebouwd door Keizer Karel 5 om de Utrechtse bevolking onder schot te houden. Deze werd Vredeburcht genoemd. Toen de burcht verlaten werd door het Spaanse garnizoen, durfden niemand de burcht af te breken. Maar daar was zij, de ideale vrouw : Trijn van Leemputte, bierbrouwster en leider van een groep vrouwen die de burcht af gingen breken. Na een tijdje werden ze toch ook geholpen door de mannen. Het boek ‘De val van de Vredeborch’ van Thea Beckman gaat over deze geschiedenis. Nadat we langs het huis van Clare Lennart, het beeld de marktvrouw met hanen onder de armen en de gedenksteen van Suster Bertlen (die zich in een cel liet inmetselen) waren gelopen, kwamen we weer aan op het Domplein en maakte we ons gereed voor het volgende avontuur : DOMunder.
In de Middeleeuwse kelders waar je wel alles mocht aanraken, werd aan de hand van kaarten en een maquette uitleg gegeven over de geschiedenis van 2000 jaar Domplein. In de Romeinse tijd was het Domplein namelijk een castellum of wel een fort. Later werd het gebruikt door de monnik Willibrord om het christendom in Nederland te verspreiden en hij stichtte er de Sint Salvatorkerk en de Sint-Maartenskerk de voorloper van de Domkerk. Nog weer wat later werd er een bisschoppelijk paleis en Keizerlijk paleis genaamd Lofen (resten in de kelders van café aan het domplein) gebouwd. De Domtoren en de Domkerk waren oorspronkelijk met elkaar verbonden en vormde een groot indrukwekkende kerk, maar een tornado in 1674 vernietigde het middenschip en zo stond de toren los van de kerk. 150 jaar later werden de restanten van het ingestorte middenschip pas opgeruimd.
Na deze uitleg gingen we dan nog verder onder de grond uiteindelijk (geloof ik) 4 meter. Hier waren de fundamenten van de kerken te zien en dus ook van het middenschip, ongeopende grafkelder, de resten van een weg van het castellum waar dus Romeinse soldaten over gemarcheerd hebben. Met behulp van een zaklamp kon er rond gelopen worden en door met je zaklamp op een sensor te schijnen startte de audiotour. Na een uur onder de grond gebivakkeerd te hebben, moesten we weer naar boven.
Rob, Henny, Jolanda en Viola sloten deze heerlijke en gezellige middag af met een drankje aan de gracht waar we Karlijn nog voorbij zagen kanoën.

Jolanda bedankt voor de organisatie!

Viola


Naar verhalen overzicht