Kamelensafari 26 april 2014

Wist je dat alleen Nederlanders, Belgen en Duitsers een kameel met 1 bult een aparte naam (‘dromedaris’) hebben gegeven? Dat een volwassen kameel wel 700 kilo kan wegen? En dat een mannetjeskameel indruk op de vrouwtjes maakt door zijn gehemelte op te blazen? Op Koningsdag hebben twaalf F4F’ers dat (en nog véél meer) geleerd tijdens een unieke kamelensafari in Berlicum. Lees snel verder.

Zaterdag 26 april, de eerste keer Koningsdag in Nederland. Een dag om lekker over rommelmarkten te struinen of naar een muziekoptreden te gaan. Of om deel te nemen aan een gezellige F4F-activiteit natuurlijk. Omdat ik niets om oude meuk geef en ik erg benieuwd ben naar het leven van de kameel in Nederland, zwicht ik voor de uitnodiging van Loes en schrijf ik me in.

Een uitgebreid programma wacht op mij en de andere deelnemers. Eerst maken we kennis met Amber. Zij presenteert ons allerlei interessante weetjes over kamelen en over het ontstaan van Kamelenmelkerij Smits. Nu vooruit, een paar wist-je-datjes op een rij:

Nu we onze kamelenkennis flink hebben bijgespijkerd, gaan we door naar de praktijk: in de stallen en in de wei de kamelen bekijken. En aaien uiteraard, want de vacht van een kameel blijkt verbazend zacht aan te voelen. Er zijn gelukkig ook genoeg kamelen die zo fotogeniek zijn dat ze geduldig poseren (zie het foto-album). Al dan niet met pet op…

We maken ook kennis met Drommels en Herman. Deze volwassen mannetjes moeten voor het nageslacht zorgen. Beide zijn flink groter dan de vrouwtjes en herkenbaar aan het schuim op de lippen. Kwestie van een uitgezakte onderlip door het vele imponeren van de dames. Dit doen ze namelijk door hun gehemelte veelvuldig tot een soort ballon op te blazen. Indrukwekkend hoor mannen!

De kamelenkalfjes worden bijgevoerd met de fles, een leuke klus waarbij we mogen helpen. Een aantal F4F’ers is vervolgens zo stoer om op de rug van Anita te klimmen, een flinke kamelendame die zich dit rustig laat welgevallen. Echt lekker zitten is er niet bij, want het is onmogelijk om over de bult naar voren te kruipen. Het levert in elk geval een paar spectaculaire foto’s op!

Na de rondleiding is het tijd om wat kamelenmelk te proeven. De melk is bijzonder, want het heeft positieve eigenschappen bij maag- en darmklachten, diabetes en koemelkeiwitallergie. Het smaakt lekker, naar volle melk. Onderdeel van de safari is ook zelf pannenkoeken bakken. Dit beslag zal vast niet met kamelenmelk zijn bereid (vermoed ik?), dit kost namelijk 7 euro per liter. Viola en Lisette weten overheerlijke pannenkoeken te bereiden die we ons heerlijk laten smaken.

Tot slot van de safari mogen we helpen om de kamelen die in de wei staan (het merendeel) naar de stal te leiden. Dit blijkt nog een flinke klus te zijn. De kamelen komen wel enthousiast naar de stal draven, maar eenmaal binnen lopen ze niet gelijk naar het hok waar ze horen. En een kameel van honderden kilo’s ‘dirigeren’ valt niet mee. Jammer genoeg is eigenaar Frank niet aanwezig, hij schijnt een soort ‘kamelenfluisteraar’ te zijn die de beesten in één keer op de goede plek krijgt.

In elk geval is dit een hele bijzondere middag geweest. Voor iedereen die niet mee was: zeker een aanrader om de kamelenmelkerij alsnog eens te bezoeken. Loes: bedankt voor de organisatie!

Janine


Naar verhalen overzicht