Escape rooms 7 november 2015

Eindelijk, het is zaterdag 6 november. Vanmiddag een activiteit met Friends4Fun waar ik al lang naar uit kijk: escape room. Geen idee wat ik ervan moet verwachten, maar ik hou van puzzelen en ik hoor vele enthousiaste verhalen van deze nieuwe hype. Met 6 personen opgesloten worden in een kamer en 60 minuten de tijd om te speuren naar aanwijzingen om het mysterie te ontrafelen om de deur te kunnen openen.

Wij gingen naar Capelle aan den IJssel. Daar maakte Janine de teams bekend. Janine, Debby, Esmé, Martin, Susan en Henny hadden de taak uit de Londen kamer of Sherlock homes kamer te ontsnappen. De Area 51 kamer moest bedwongen worden door Marjolein, Karlijn, John, Mariska, Jolanda en Viola.

Na wat gedronken te hebben, kregen we uitleg van het spel en vooral wat wel en niet uit elkaar gehaald mocht worden. Toen was het zover.
Het was wat fris toen we area 51 binnen gingen, maar de mevrouw verzekerde ons dat we het vanzelf warm zouden krijgen. Nou, dat klopte wel. De deur ging dicht en de klok begon af te tellen. Daar stonden we dan. Nu maar zoeken naar … Ja naar wat eigenlijk. Gelukkig kwam daar een stem die het verhaal vertelde dat er 2 onderzoekers verdwenen waren, maar dat die in een code wisten om de deur te kunnen openen. Zij hadden allerlei aanwijzingen verborgen en door te puzzelen zouden we de code vinden en konden we ontsnappen. Door ons enthousiasme hadden we een belangrijke aanwijzing niet opgepikt. We begonnen dus maar in het wilde weg te zoeken en vonden van alles. Veel dozen en blikken die gesloten waren met cijfersloten. Na 10 minuutjes kregen we gelukkig nog een aanwijzing: hebben jullie het uv lampje al gevonden? Uh, nee. Maar gelukkig Jolanda vond het kistje waar deze inzat en op de een of andere manier kregen we ‘m open en vandaar ging het verder en verder. We vonden puzzelstukken, een geheim cijfer in een bloedafdruk, moesten speuren naar vingerafdrukken, buizen in elkaar zetten, knikkerspel spelen. Maar ja, ook de tijd tikte door. Na toch een aantal keer om een hint gevraagd te hebben, waren we bijna zover. Nog 1 slotje vinden, maar helaas; tijd was om, we hadden het niet gered. De mevrouw kwam ons toch bevrijden en liet ons zien waar het slotje was. Ik geloof niet dat we dat ooit hadden gevonden, al hadden we nog eens 60 minuten de tijd gehad. Eenmaal buiten, bleek ook de andere groep het niet gehaald te hebben. Helaas. Maar wat was het leuk. Met een groep vrienden puzzelen en speuren, ieder met zijn eigen kwaliteiten, maar al deze kwaliteiten gebundeld in staat om de raadsels op te lossen. We raakten er niet uit over gepraat.

Na de escape room namen we afscheid van Esmé (fijn dat je er weer bij was) en Martin. De overgebleven F4F-ers gingen naar het naast gelegen all you can eat restaurant om gedurende 2 uur het andere te doen waar Friends4funners goed in zijn, namelijk heerlijk en veel eten en nog heel veel kletsen over van alles en nog wat. Ook kwamen de escape rooms nog regelmatig als gespreksstof voor bij.

Het was weer een gezellige activiteit. Janine, bedankt voor de organisatie!


Viola


Naar verhalen overzicht