Zwemmen in het Sportiom 13 december 2015

Eigenlijk stond deze activiteit gepland in Eindhoven bij een plaatselijk zwembad. Organisator Hennie had bij nader inzien overleg gepleegd met de overige deelnemers of het Sportiom in Den Bosch wellicht handiger was, dezelfde mogelijkheden en veel dichterbij gezien vanuit de woonplaatsen van de deelnemers. Bovendien waren de meesten met het Sportiom bekend, de afgelopen 19 jaar zijn we er wel eens meer geweest, en dit was goed bevallen.

Zodoende togen Hennie, Loes, John, Carel, Maaike, Sabine, Jolanda en Rob op deze zondagmiddag naar de Brabantse hoofdstad. Annouck had zich ziek gemeld. Nadat we binnen verzameld hadden, gingen we op verzoek van mij naar buiten om daar een leuke groepsfoto te laten maken door een andere bezoeker. Meer foto’s zouden wellicht niet gemaakt kunnen worden, dus deze kiek was maar mooi meegenomen.

Nadat we omgekleed waren, was het verplicht om jezelf te douchen voordat je het zwemparadijs binnen ging. Als eerste waren we te vinden in het golfslagbad, waar toen de golven ver te zoeken waren. Ach, de golven komen om de zoveel tijd tevoorschijn, en daar waren we net te vroeg voor in het bad gegaan (of net te laat haha..).

Het water had een aangename temperatuur, en het aantal medebezoekers was prima: niet te druk en niet te ongezellig rustig. Op temperatuur gekomen, besloten we naar de (korte) wachtrij te lopen om een ronde grote zwemband te bemachtigen. Je moet dan wachten tot anderen met die banden het laatste stukje naar beneden gegleden of gestort waren. Dan was de volgende band voor jou. Met de band in de hand was het kronkelend vele trappen betreden om bovenaan de start jezelf door het snelstromende water mee te laten nemen. Helaas was een enkele band niet helemaal vol meer, dan had je in de wildwaterrivier meer moeite om makkelijk meegenomen te worden. Bij elk tussenpunt kwam je even in een rustigere bocht terecht, wat soms resulteerde in een extra cirkel peddelen met je handen buitenboord om toch weer in de volgende stroom naar beneden te komen. Zodoende kwam je andere Friends4Funners tegen die ook niet in de juiste flow zaten, wat hilarische momenten opleverde. Het was wel jammer dat de laatste stukken “rivier” te weinig stroming hadden om relaxed mee te laten nemen naar de uiteindelijke waterval. We hadden het idee dat dit de vorige keer beter was.

Kwam je beneden en had je de luchtband aan de volgende afgegeven, was het even kijken waar de rest was. Ja: in het grote bubbelbad. Nou, dat was echt goed warm, wat een verschil met de rivier of het golfslagbad. Op een gegeven moment waren we Hennie, John en Jolanda “kwijt”…. Ze bleken de snelle glijbanen ontdekt te hebben. Deze ervaring wilden ze met ons delen, en zodoende gingen we met z’n allen daar naar toe. Hup, 90 treden omhoog lopen om bij de ingangen van de Tubes te komen, en dan te beslissen welke we zouden nemen. Die mét lichteffecten en een zachtere landing, of die ene zonder maar dan met een volle mond water eindigen…. Nou, gewoon beiden doen, en we hadden enkele enthousiastelingen die er niet genoeg van kregen (hč Jolanda?). Meer - meer – meer bleek het motto. Van al dat waterplezier kregen we trek, dus werd de horeca bezocht.

Het golfslagbad bleek weer op een gegeven moment te werken, wij met z’n allen er heen. En ja, als je dat gegolf gehad hebt, zwem je daarna lekker rond tussen de rotsen, en enkelen gingen vervolgens naar het normale zwembad om daar te ontdekken wie het langste onder water kon zwemmen. Tsja… de vier uurtjes zwemplezier gingen snel voorbij, en omdat ze gingen sluiten moesten we er helaas mee stoppen. Op naar de kleedruimte voor de shampoo en handdoek, douchen, aankleden en terug naar de auto’s.

Hennie, bedankt voor de organisatie en de mede Friends4Funners voor alle plezier met elkaar.


Rob


Naar verhalen overzicht