Mountainbiken
10 juli 2004
Het weer leek de spelbreker te worden. Op de weg naar Brabant toe regende het
flink! Gewoon maar doorrijden toch. Ter plaatse aangekomen was het droog, zelfs
zonnig weer! Na even kennis gemaakt te hebben met 3 nieuwe leden en wat drinken,
gingen we de fietsen halen.
Later stonden we bij elkaar voor het restaurant toen iemand opmerkte dat de
achterband van mijn fiets erg zacht was. Ik heb hem bedankt, ben de band gaan
vullen, en toen ik terugkwam was iedereen weg…..muchos problemos….
Ik had wat problemen om de groep weer te vinden; ze hadden me nog niet gemist.
Carel kwam mij ophalen en toen konden we gaan fietsen. Lang leve de mobiele
telefoon!
De route was best wel zwaar, maar wel leuk. Daar gaat het toch om. Erg
frustrerend was het dat ik voor mijn gevoel alles gaf, maar vervolgens door
onbekende lokale fanatieke-lingen ingehaald werd. Misschien een kwestie van veel
ervaring?
Tijdens de route verlangden sommigen al naar een ijsje die zij zichzelf beloofd
hadden op het rustpunt halverwege. Maar helaas hadden de laatste 2 van de groep
niet gezien dat de rest ging zitten op het terras van het rustpunt en waren
gewoon doorgefietst. Erg jammer. Na weer een telefonisch contact (2e keer dus)
besloten ze om met z’n tweeën verder te fietsen.
Aangezien de tijd best wel snel ging werd besloten om wat af te snijden over
verharde wegen. Omdat iemand in onze groep de weg een beetje kenden daar waren
we snel terug bij het beginpunt.
Toen we daar al een kwartier zaten kwamen de verdwaalde 2 schaapjes aan; ze
hadden de route afgefietst. Bikkels.
Na het napraten is er een grote groep nog gezamenlijk gaan eten in een ander
restaurant.
Voor de rest was het een leuke activiteit, eindelijk weer eens iets waar je je
flink in kan uitleven.
Marc