Beleef de “Amsterdam Dungeon” 25 november 2006
Het was een van die saaie regenachtige novemberdagen waarbij je het liefste
wilt dat het maar snel december wordt. Een goeie tijd dus om af te dalen in de
Amsterdamse dungeons en daar te ervaren hoe het was om in de Middeleeuwen te
leven als je schuldig bevonden was aan ketterij, hekserij of enig ander
strafbaar feit. Of als je bijvoorbeeld tegen je wil geronseld werd in een kroeg
om als matroos mee te gaan op een VOC schip, om na een maandenlange, ellendige
zeereis in de Indische contreien aan te komen om een lading specerijen op te
halen.
Ja, het ging er bepaald niet zachtzinnig aan toe in de Middeleeuwen. Eenmaal in
de dungeon, na een geweldig angstaanjagend portret van de club gemaakt te hebben
kwamen we in de donkere martelkamers de beul tegen met een leren kap op zijn
hoofd. Hij demonstreerde ons, met Marcel als denkbeeldig slachtoffer, de
tong-uittrek tang en de castratietang. Jakkus. Ook een gevangene gezien die een
kooitje met ratten op zijn buik kreeg vastgebonden, die waren uitgehongerd. De
ratten vraten zich een weg door zijn buik..
Toen verder de donkere gangen door naar een kroeg uit de VOC tijd waar een
meesterlijk enge waardin ons een kijkje gaf uit de tijd van de VOC, vervolgens
gingen alle luiken dicht en de deuren op slot, zodat ze ons bedwelmd door
giftige drankjes naar het VOC schip kon laten brengen. En daar wachtte een hele
wrede kapitein ons op die geen genade kende. Het schip werd aangevallen door
piraten en na enkele oorverdovende kanonschoten kwamen we terecht in de
ziekenboeg van het schip en maakten we kennis met de ‘scheepsdokter’. Zij had
juist een patiënt onder handen die ze in allesbehalve steriele kleding en dito
instrumenten het verkeerde been afzaagde. Vervolgens pakte ze een priem om de
kogels uit het lichaam van haar patiënt te halen, waarbij ze en passant de
voorste rij dungeon-bezoekers nog even met bloed bespoot!
Alsof we nog niet genoeg gruwelen hadden doorstaan, kwamen we vervolgens voor
een Middeleeuws gerecht. De Bloedraad veroordeelde ketters en andere ongelovigen
tot genadeloze marteling of huiveringwekkende doodsvonnissen. De rechter riep
een aantal mensen onder luid boegeroep van het publiek naar voren, waaronder
Annouck. Zij werd aangeklaagd voor hekserij en zou naakt een rondedans hebben
gemaakt op de Dam waarbij zij kikkers in het vuur gooide. Een typisch geval van
hekserij! Onder algemeen boegeroep sprak de rechter zijn vonnis en werd zij
veroordeeld tot de galg.
Na een ophanging meegemaakt te hebben (nee, niet van Annouck, zij is gelukkig
nog in ons midden), werden we door een figuur in monnikskledij met kap en
lantaarn (ik schrok mij een ongeluk toen ie opdook) naar een spiegellabyrint
geleid. In deze gewelven hingen overal spiegels en alle galerijen leken op
elkaar. We hebben dan ook een poosje in kringetjes achter elkaar gelopen en
tegen ontelbare spiegels gebotst, totdat er ergens weer een deur openging. Dit
was ontzettend lachen, we waren compleet onze oriëntatie kwijt.
Toen maakten we kennis met de pest, ‘de scharlaken dood’ en zagen lichamen met
pestbuilen en bloedspuwende mensen (eet smakelijk), en als klap op de vuurpijl
werden we nog veroordeeld tot eeuwige verdoemenis in de hel. Met een treintje
werd onze laatste reis verzorgd onder regie van Magere Hein. In het pikkedonker,
je zag geen hand voor ogen, werden we door de hel geleid onder begeleiding van
angstaanjagende orgelmuziek.
Kortom het was een heerlijk gruwelmiddagje. Ik heb overigens heerlijk geslapen,
maar ik weet niet hoe dat met de anderen stond. Marcel, bedankt voor het
organiseren!
Zaterdag 25 november 2006, rond half zes….
Er blijft een groepje van zes Friends 4 Funners achter in het steegje bij de
uitgang van het Dungeon. Zij hebben zojuist het Amsterdam van de Gouden Eeuw
beleefd en vertrouwen het Amsterdam van de 21e eeuw nog niet helemaal…
Voordat je het weet moet je dekking zoeken voor de bommen en granaten….o, nee we
zitten niet meer in het ruim van het schip van Piet Hein, we lopen gewoon
richting het Rokin vol met zijn toeristen.
Marcel gaat voorop. Hij kent het Amsterdamse en leidt ons naar een café waarbij
de naam in grote chocoladeletters op de voorgevel staat: ”De Drie Gezusters”.
(Misschien zien we die chocoladeletters alleen maar omdat het bijna Sinterklaas
is, maar dat maakt niet uit, het ziet er smakelijk uit!)
Onder het genot van een kop thee of warme chocolademelk begint langzaamaan de
ervaring van de pest en magere Hein op de achtergrond te raken. Hier kunnen we
lekker gezellig kletsen en bijkomen.
Toch is De Drie Gezusters niet het pand waar we onze magen gaan vullen. Marcel
heeft een tafel gereserveerd bij een Russische spionagetent. Tenminste daar doet
de naam “Szmulewicz” aan denken ….
In die zaak worden we dan ook meteen in de maling genomen. Het lijkt een
megazaak, maar halverwege staat een spiegel en er wordt al snel kennis gemaakt
met de niet meegevende tafelpoten en krappe ruimte naar de achterburen.
We hebben het achterste tafeltje. Gelukkig hadden we heerlijke stoelen en genoeg
gespreksstof. De dagschotel was zalig, de notenkroketten waren eveneens
heerlijk, maar wat tsatziki daar nu bij moest, was niet helemaal duidelijk en
verder waren de olifantbonen een leuk uitprobeersel.
Alles bij elkaar genomen hebben we geen Rus gezien, heerlijk gegeten, veel
gekletst en gezellig gelachen. Een hele goede afsluiting na een vermoeiende dag
met een reis naar de Gouden Eeuw en weer terug!
Ingrid (hoofdverslag) en Ismonda (eetverslag)