Kanoën in Bunnik 21 juli 2007
21 Juli was het zover, kanoën in Bunnik ging vanwege het slechte weer vorig
jaar in de herhaling. De weergoden zaten ons mee. Het beloofde een schitterende
dag te worden. Dat zou je niet zeggen aan de dagen daarvoor, want toen kwam de
regen met bakken naar beneden.
Rond kwart over elf, half twaalf druppelde iedereen binnen. We waren met een
redelijke groep, slechts een paar afzeggingen. Allereerst onderling een
verdeling van de kano’s gemaakt, ik samen met Susan en ja hoor daar gingen we.
Peddels gepakt en op naar de kano’s. Je kon vantevoren al in je kano gaan zitten
en daarna werd je het water in “gelanceerd”. Even ploeteren en uitproberen, maar
daarna ging het bij iedereen lekker en op weg waren we. Helaas hadden Marjolein
en Annouck wat problemen met sturen/peddelen en bleven al gauw wat achter.
Op naar de pannenkoeken! We moesten stroomopwaarts, maar het zou ongeveer een
uur kanoën zijn. Lekker tussen de bomen en in het zonnetje. Annemieke en Herma
kwamen onderweg nog bramen tegen en konden het niet laten even te stoppen. Na
ruim een uur kanoën hadden Susan en ik zoiets van “komt dat pannenkoekrestaurant
nou nog of hoe zit dat?”. We kregen toch wel last in onze armen. Maar gelukkig
na vijf minuten zagen we dan toch eindelijk het restaurant. De meeste waren er
al. Na ons kwamen Annemieke en Herma en daarna zijn we heerlijk op het terras
gaan zitten om wat te drinken en te wachten op de laatste mensen (Marjolein,
Annouck en Randy). Na een half uur hadden we toch zoiets van waar blijven ze
toch? Randy gebeld, en ja hoor ze waren nog steeds onderweg. Dan toch nog maar
even wachten, want we hadden toch wel trek gekregen. Na nog een kwartier gewacht
te hebben (we wilden al bijna gaan bestellen) kwamen dan toch de verloren
schapen boven water. Annouck en Marjolein waren versleten en kleddernat (je moet
het water verplaatsen hoor, niet in de boot scheppen). Het bleek dat ze heel de
weg gezigzagd hadden en dus ongeveer twee keer de route hadden afgelegd. Randy
was gelukkig achtergebleven en had hun maar geholpen. Annouck en Marjolein
hadden een afwijking naar één kant en op den duur was Randy maar in het midden
gaan kanoen om ze elke keer een duw terug te geven.
Nu eindelijk iedereen er was, konden we gaan eten. We hebben heerlijk buiten op
het terras pannenkoeken gegeten en ondertussen konden we moed verzamelen voor de
terugweg. Annouck en Marjolein wilden voor de terugtocht graag met mensen
ruilen, want anders zouden ze het niet meer overleven.
Ondertussen was het al half drie geworden, dus moesten we nog gaan
opschieten, wilden we op tijd terug zijn (we hadden de boten maar tot half vier
en het was toch nog een uurtje peddelen).
Iedereen weer in de kano’s en daar gingen we weer, op weg terug. We gingen nu
stroomafwaarts, dus moest het wel wat sneller gaan. Marjolein zat met Jorkos in
een kano en had de terugtocht van d’r leven, want ze ging nu eens gewoon
rechtuit in plaats van zigzaggend. Bij mij gingen er helaas blaren op mijn
handen open (toch iets niet goed gedaan) en de terugtocht ging dus iets minder,
maar we waren toch redelijk snel weer terug. Sommigen waren onderweg nog even
gestopt om bramen te plukken (Ja Annemieke, het was te zien).
Eenmaal terug bij het beginpunt hebben we nog lekker zitten nakletsen op het
terras. Van lieverlee ging iedereen weer op het gemakje naar huis.
Het was een geslaagde dag met schitterend weer!
Esther