Bezoek Leder- en Schoenenmuseum 25 februari 2007
Tegenwoordig staat niemand meer stil bij zoiets gewoons als een paar
schoenen, maar dat was vroeger natuurlijk wel anders.
In Waalwijk, van oudsher de centrale plaats in de Langstraat waar de
schoenindustrie floreerde, staat een interessant museum waar je alles te weten
kunt komen over de Nederlandse geschiedenis van schoenen en leder.
Vroeg in de middag verzamelden we bij de ingang van het museum. We hadden die
dag een groep van 15 personen. Omdat wij een ‘programma’ hadden geboekt werden
we als eerste getrakteerd op een kop koffie/thee met een zogenaamde ‘halve
zool’. Dat is een wel heel toepasselijke lokale koek, die prima smaakte (was nog
een klein beetje warm).

Na deze consumpties en wat bijkletsen was het tijd om met een gids door het
museum te gaan. Rode draad in de rondleiding was een demonstratie schoenmaken,
zoals dat vroeger ging (dus handmatig en machinale methode begin 20e eeuw).
Onze gids was zelf werkzaam geweest in de schoenindustrie (o.a. als hoofd van de
leersnijderij). Hij kon enthousiast vertellen over hoe vroeger de mensen hun
eigen schoeisels maakten en de uiteindelijke evolutie naar machinale
schoenfabricage. Diverse verhalen en machines passeerden de revue. We konden
goed zien hoe de werkwijze toen was (zware omstandigheden!). Verder werd
uitgebreid stilgestaan bij allerlei soorten leder. Zo was er o.a. ook leder van
olifanten, krokodillen en varkens te zien én te voelen. Zo hebben al deze huiden
hun specifieke eigenschappen, je kunt echt niet overal goede schoenen van maken!
Bovendien zijn – gelukkig – de meer zeldzame dieren nu beschermd.
Na de interessante rondleiding konden we zelf nog de diverse vitrines met een
zeer gevarieerd assortiment schoeisel en lederen gebruiksvoorwerpen bezichtigen.
Er stonden veel uitzonderlijk vreemdsoortige schoenen (of wat daar voor door
moet gaan). Ongelofelijk dat mensen daar ooit op liepen, dan wel ongelofelijk
dat ze zoiets hebben kunnen ontwerpen.
Net voor sluitingstijd namen we nog lekker een kop thee. Daarna was er de keuze
om naar huis te gaan of om een kleine wandeling te maken en daarna gezamenlijk
een hapje te eten in een lokaal etablissement.
Het was een interessante middag en ook het eten (grote porties!) was goed
bevallen. Wat wil een mens nog meer… benieuwd wat voor interessante musea er nog
meer aangedaan gaan worden dit jaar.
Martin