Skieën te Rucphen 20 januari 2007
De ervaringen van een beginnend skiër

Het was voor mij ongeveer 5 jaar geleden dat ik voor de eerste keer op de lange latten had gestaan. Ik heb toen samen met een aantal andere F4F-ers een skiles gevolgd op de skibaan in Rucphen. Ik zie nog steeds het wanhopige gezicht voor mij van de skilerares toen ik aan het eind van de les wel naar beneden kon skiën maar nog steeds niet kon afremmen. Maar dit weerhield mij er niet van om op 20 januari 2007 opnieuw te gaan skiën in Rucphen samen met Marcel, Hennie, Herma, Jorkos, Ismonda en gastlid Ton.

Ik heb zelf geen skikleding maar gelukkig beschikte Ismonda nog over een tweede skibroek die ik kon aantrekken. Dus koud hoefde deze koukleum het niet te krijgen. Ik had de kleding, de skischoenen en de latten, dus niets weerhield mij ervan om de overdekte skibaan te betreden. Toch nog met een kloppend hart liep ik naar binnen en zag voor het eerst dit jaar sneeuw. Het was dan wel geen echte sneeuw, maar toch het zag eruit als sneeuw en het voelde aan als sneeuw. Samen met Ismonda liep ik naar de top van de laagste heuvel (jullie weten wel, zo’n lage heuvel waar de 3- en 4-jarigen zonder angst naar beneden denderen). Ismonda leerde mij de eerste beginselen van het skiën en vervolgens hebben ook de andere aanwezige F4F-ers mij begeleid tijdens mijn eerste ski-ervaring sinds jaren. Deze begeleiding was voor mij zeer welkom, want als je bovenaan een heuvel staat (hoe laag deze heuvel ook is), ik wilde toch graag heelhuids naar beneden glijden. Dit is mij redelijk goed gelukt, met de hulp van de zeer hulpvaardige F4F-ers. Hierdoor is het vallen gelukkig beperkt gebleven. De enige vreemde buiteling die ik heb gemaakt is een spreidstand met de benen. In verband met enige gêne rondom dit punt, ga ik hierover verder niet uitweiden. Al met al ging het uurtje skiën in Rucphen razendsnel voorbij en ik heb genoten van dit uurtje skiën. Koud heb ik het gelukkig niet gehad, mede dankzij de skibroek, maar ook omdat leren skiën zeer inspannend is. Ik heb wel regelmatig met enige afgunst naar de overige F4F-ers gekeken, die blijkbaar zonder moeite de skipistes afdaalden. Ik heb nog een lange weg te gaan, voordat ik zo kan skiën.

Na het skiën hebben we nog onder het genot van een drankje nagepraat over het ski avontuur. Daarna gingen Herma en Jorkos weer huiswaarts en ging de rest van de F4F-ers eten in een ouderwets dorpscafé in Rucphen. Annouck, Rob en Maaike hadden zich inmiddels ook bij het gezelschap aangesloten. Ondanks de oubollige uitstraling van het café hebben we heerlijk gegeten. En als echte Zeeuw moet ik er toch aan toevoegen dat we goed hebben gegeten voor een zeer lage prijs. Na het eten zijn we nog naar Roosendaal gegaan om daar in een café de dag met een drankje en een goed gesprek af te sluiten.

Moe maar voldaan stapte ik na deze inspannende dag mijn bedje in. Als souveniertje van de dag had ik nog twee dagen last van spierpijn in mijn benen zodat ik nog regelmatig aan mijn ski-ervaringen werd herinnerd. Skiën in Rucphen was een geweldige activiteit waarbij ik iedereen wil bedanken die mij heeft begeleid tijdens het skiën. Verder wil ik natuurlijk Carel en Ismonda bedanken voor de goede organisatie.

Marjolein v.d. B

Naar verhalen overzicht