Winterefteling 24 januari 2010
John, Mariska en ik stonden bij de ingang al een tijdje te wachten op
Marjolein en de rest. Toen we net tegen elkaar zeiden; ze mogen nu wel komen,
wachten duurt altijd lang, bleek Marjolein ook al een tijd op ons te staan
wachten bij een kraampje en we hadden elkaar niet zien aankomen.
Even later kwamen Monique, Arjan en Esmé gelukkig ook, zodat we naar binnen
konden.
Als eerste zijn we naar de Pandadroom geweest. Het is een 3D informatieve film
van het WNF over verschillende werelddelen. Na de film zijn we een bakkie wezen
doen want iedereen had wel zin in iets te drinken of meer.
Nu konden we weer met frisse moed er tegen aan. Bij het volk van Laaf hebben we
een rondritje gemaakt in een slakken "treintje" waardoor je van bovenaf mooi het
Lavendorp kan bekijken.
![]() |
![]() |
Voor de nostalgie en op Marjoleins verzoek zijn we naar het Carnaval Festival gegaan. Helaas moesten we bijna overal wachten en hier dus ook. Maar het was toch leuk om dit stukje nostalgie weer te zien. De niet bang uitgevallen friends onder ons zijn naar Vogel Rok gegaan. Petje af voor Monique en Marjolein, die het heel spannend vond, want ik waag me er niet aan.
![]() |
![]() |
Gelukkig ben ik niet de enige die van elk attractie ziek word. Ondertussen hebben Esmé,
Mariska en ik een beetje gesnuffeld in een Eftelingwinkeltje. Daarna hebben we
met z'n allen geluncht. Sommige kregen een opvallende Efteling/Unoxmuts bij een
grote kop soep. Na het eten gingen we naar de Droomvlucht. Vanwege de lange
wachtrij zijn Esmé en ik naar het sprookjesbos gegaan. Het werd snel al
schemerig en dat maakte het sprookjesbos extra sfeervol. Helaas werd het dus ook
nog kouder dan het eerst was. De anderen hebben de Droomvlucht uiteindelijk niet
gezien omdat er een storing was opgetreden. Zij zijn uiteindelijk naar de Fata
Morgana gegaan.
In de buurt van de bobbaan hebben we een vette hap gehaald. Helaas hebben Esmé
en ik erg moeten zoeken en heen en weer moeten bellen om de anderen weer te
kunnen vinden. Altijd lastig als je geen kaart hebt en ook niet goed kan kaart
lezen.
Moe en koud hebben we snel afscheid genomen omdat velen van ons graag thuis weer
bij de kachel wilden zijn!
Loes